به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «آوای سیدجمال»، فرزندآوری فقط به معنای افزایش تعداد اعضای یک خانواده نیست؛ سخن از آینده جامعه‌ای است که قرار است سال‌های بعد بر دوش نسل امروز و فرزندان آن بنا شود. هرگاه تولد فرزندان برای مدت طولانی کاهش پیدا کند، آثار آن تنها در آمار جمعیتی دیده نمی‌شود، بلکه به‌تدریج در بازار کار، نظام بازنشستگی، اقتصاد، آموزش و حتی پویایی اجتماعی کشور خود را نشان می‌دهد.

در سال‌های اخیر، بسیاری از جوانان ازدواج و فرزندآوری را به دلایل مختلف به تأخیر انداخته‌اند. مسائل اقتصادی، هزینه‌های مسکن، اشتغال، نگرانی درباره آینده و تغییر سبک زندگی، از جمله عواملی هستند که تصمیم خانواده‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. بنابراین نمی‌توان با توصیه و شعار، خانواده‌ها را به فرزندآوری ترغیب کرد؛ فرزندآوری زمانی به یک انتخاب مطلوب تبدیل می‌شود که خانواده احساس امنیت و امید نسبت به آینده داشته باشد.

از سوی دیگر، نباید مسئله جمعیت را صرفاً به موضوع اقتصاد تقلیل داد. فرهنگ عمومی، حمایت اجتماعی از مادران، ایجاد شرایط مناسب برای اشتغال زنان، توسعه خدمات مراقبت از کودک و فراهم کردن محیطی امن و آرام برای رشد فرزندان نیز اهمیت فراوانی دارد.

در این میان، رسانه‌ها نیز مسئولیت مهمی بر عهده دارند. ترویج تصویر واقع‌بینانه و امیدوارکننده از خانواده‌های چندفرزندی، بیان تجربه‌های موفق و در عین حال مطالبه جدی از مسئولان برای اجرای سیاست‌های حمایتی، می‌تواند بخشی از این مسیر باشد.

مسئله جمعیت، مسئله یک دولت یا یک دستگاه خاص نیست؛ موضوعی ملی و بلندمدت است که تصمیم‌های امروز، نتیجه آن را سال‌ها بعد مشخص خواهد کرد. اگر قرار است جامعه‌ای جوان، پویا و برخوردار از نیروی انسانی توانمند داشته باشیم، باید از خانواده حمایت کنیم و موانع فرزندآوری را نه در حرف، بلکه در میدان عمل کاهش دهیم.

فرزندآوری یک تصمیم شخصی است، اما پیامدهای جمعیتی آن متعلق به همه جامعه است؛ آینده ایران از همین امروز و در دل خانواده‌ها ساخته می‌شود.