به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «آوای سیدجمال»، هفته عفاف و حجاب هر سال فرصتی برای بازخوانی یکی از مهمترین ارزشهای فرهنگی و اجتماعی کشور است، اما این مناسبت نباید تنها به برگزاری همایشها، نصب بنرها و انتشار پیامهای مناسبتی محدود شود. آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری به یک مطالبه عمومی تبدیل شده، اجرای سیاستهای مؤثر، منسجم و ماندگار برای تقویت فرهنگ عفاف و حجاب است؛ مطالبهای که تحقق آن بیش از هر چیز به عملکرد دستگاههای مسئول وابسته است.
فرهنگ عفاف و حجاب با بخشنامه، اقدامات مقطعی و برنامههای مناسبتی نهادینه نمیشود. نسل امروز با پرسشهای فراوان و دسترسی گسترده به فضای مجازی روبهرو است و انتظار دارد پاسخهای منطقی، مستند و اقناعکننده دریافت کند. اگر دستگاههای فرهنگی، آموزشی و رسانهای در این میدان حضور فعال و حرفهای نداشته باشند، طبیعی است که میدان به تولیدکنندگان محتوایی واگذار شود که اهداف و ارزشهای متفاوتی را دنبال میکنند.
مطالبه جدی از مسئولان فرهنگی، آموزشی و اجرایی آن است که به جای ارائه آمار برنامهها، کیفیت و اثربخشی اقدامات خود را مورد ارزیابی قرار دهند. چه میزان از بودجههای فرهنگی صرف تولید محتوای جذاب برای نوجوانان و جوانان شده است؟ چه سهمی از ظرفیت هنرمندان، استادان دانشگاه، روانشناسان، فعالان اجتماعی و بانوان موفق برای تبیین این فرهنگ استفاده شده است؟ پاسخ شفاف به این پرسشها میتواند تصویر روشنتری از میزان موفقیت برنامهها ارائه دهد.
از سوی دیگر، خانواده همچنان مهمترین سنگر تربیتی جامعه است، اما این نهاد نیز بدون حمایتهای آموزشی و فرهنگی کافی نمیتواند به تنهایی بار سنگین تربیت نسل آینده را بر دوش بکشد. انتظار میرود دستگاههای متولی با تولید محتوای آموزشی، برگزاری دورههای مهارتافزایی و تقویت مشاورههای خانواده، والدین را در ایفای این مسئولیت یاری کنند.
نظام آموزشی نیز نباید از این مسئولیت غافل بماند. آموزش مفاهیم عفاف، احترام متقابل، کرامت انسانی و مسئولیتپذیری اجتماعی باید با زبان روز، شیوههای خلاقانه و متناسب با نیازهای دانشآموزان و دانشجویان دنبال شود. استفاده از روشهای تکراری و کلیشهای، نه تنها اثرگذاری لازم را ندارد، بلکه فاصله نسل جوان با پیامهای فرهنگی را افزایش میدهد.
در کنار این موضوع، فضای مجازی به مهمترین میدان شکلگیری نگرشهای فرهنگی تبدیل شده است. انتظار میرود نهادهای مسئول با حمایت از تولیدکنندگان محتوای فاخر، تقویت رسانههای بومی و بهرهگیری از ظرفیت جوانان خلاق، حضور مؤثرتر و حرفهایتری در این عرصه داشته باشند. نمیتوان با ابزارهای سنتی، در برابر هجمههای گسترده و سازمانیافته رسانهای ایستاد.
امروز جامعه بیش از شعار، به اقدام نیاز دارد. اگر قرار است فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه ماندگار بماند، باید برای آن برنامهای مستمر، قابل ارزیابی و مبتنی بر اقناع تدوین شود. مسئولان نیز لازم است به صورت شفاف، گزارش عملکرد خود را در حوزه فرهنگ ارائه دهند و پاسخگوی نتایج برنامههای اجراشده باشند.
هفته عفاف و حجاب باید آغاز فصل تازهای از مسئولیتپذیری باشد؛ فصلی که در آن همه دستگاههای فرهنگی، آموزشی، رسانهای و اجرایی، سهم خود را در حفظ و تقویت سرمایه فرهنگی جامعه بپذیرند. ماندگاری این فرهنگ، تنها با همراهی مردم محقق نمیشود، بلکه نیازمند عزم جدی، برنامهریزی بلندمدت، پاسخگویی مسئولان و پرهیز از اقدامات نمایشی است. اگر این نگاه شکل بگیرد، عفاف و حجاب نه یک موضوع مناسبتی، بلکه بخشی از سبک زندگی آگاهانه و انتخاب فرهنگی نسلهای آینده خواهد بود.