به گزارش آوای سیدجمال،  به نقل از خبرگزاری فارس، اواخر هفته گذشته 9 معلم ایرانی مدرسه ایرانیان در العین بازداشت شدند.

دلیل این اتفاق، نداشتن ویزای العین عنوان شده است؛ این در حالیست که معلمان ایرانی ویزای دبی دارند و تاکنون نیز با ویزای دوبی برای حضور در العین مشکلی ایجاد نشده بود.

از سوی دیگر امارات از دادن ویزای العین به معلمان ایرانی خودداری کرد.

یکی از معلمان مدرسه ایرانی العین به خبرنگار فارس گفت: 9 معلم ایرانی همچنان در زندان بزرگ العین هستند و در وضعیت بدی به سر می‌برند.

وی ادامه داد: موهای سر این معلمان را تراشیدند و هنوز هیچ خبری مبنی بر آزادی آن‌ها و حل مشکل به ما نرسیده است.

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای  سیدجمال؛ به نقل از  خبرگزاری فارس، محسن خلیلی مهاجم اسبق تیم‌های سایپا، استیل‌آذین و پرسپولیس به صورت رسمی از دنیای بازیگری فوتبال خداحافظی کرد و اعلام کرد که قصد دارد به جرگه مربیان بپیوندد.

خلیلی با اعلام این خبر به خبرگزاری فارس، گفت: در همان ابتدای فصل اعلام کردم که اگر تیمی برای بازی پیدا نکنم از فوتبال خداحافظی می‌کنم. هرچند دوست نداشتم این خبر رسانه‌ای شود اما به دلیل اینکه هواداران از من بارها در این باره سوال کردند این مسئله را می‌گویم تا آنها در جریان باشند.

به گزارش خبرگزاری فارس، محسن خلیلی همراه با پرسپولیس مقام قهرمانی لیگ برتر را تجربه کرده بود و موفق شد آقای گل لیگ برتر شود.این بازیکن تجربه پوشیدن پیراهن تیم ملی کشورمان را هم در رزومه فوتبالی‌اش دارد.

انتهای پیام/ی

به گزارش آوای سیدجمال، در پی شهادت سردار شهید سرلشکر حاج حسین همدانی، سارا نظری دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی اسدآباد در یادداشتی برای این بزرگمرد تاریخ این گونه می‌نویسد:

باز هم تکه کاغذی با یک مداد و من، کاغذی که گاه گاهی از روی آن خوانم گاهی هم حک می‌کنم تا دیگران بخوانند؛ با مدادی از جنس آرزو، این بار با مداد آرزوهایم از مردی می‌نویسم که نامش حسین و سردار دل‌هاست و همچون امامش حسین(ع) بود و سردار کربلای دیگری؛

مردی از جنس نور، مبارزی نستوه که برای دفاع از اعتقادتش و حرمین در مقابل شیطان‌صفتان داعشی مردانه و تا آخرین لحظه و آخرین قطره خونش ایستاد،

همچون سید و سالار شهیدان امام حسین(ع) در راه اسلام و در دفاع از مظلومیت مردم جان سپارد، او نیز در راه این دین و ملت مسلمان شهید شد.

با اینکه خبر شهادتش لحظه تلخی بود اما تداعی شهادت سید سالار شهیدان امام حسین(ع) بود. از این بابت حس خوشی داریم و در آستانه ماه محرم و شهادت امام حسین(ع) شهادت ایشان هم بی ارتباط نیست!

حسین این روزها و روزگار ما چشم از جهان بست؛ چشمانش را بستند آنان که سالهاست با خون مردم خود را آلوده‌اند!

کمتر کسی نمی‌شناختش؛ چرا که غیر قابل تصور است از خاطرها دور بماند یا نگنجد آن همه رشادت‌ها و دلیری‌ها؛ سال‌ها در خدمت خلق و وطن بودن‌ها!

باز باران اما این بار بی ترانه می‌خورد بر سقف قلبمان یاد می‌آورد کربلا را؛ لحظه ی خوب دعا را؛ حسین‌ها و حسینی‌ها را!

همه می‌دانیم که آرزوی شهادت را داشته ای؛ بعد از ۸ سال دفاع جانانه ات؛ ترس از اینکه به آرزویت نرسیدی را داشتی اما کسی چه می‌دانست برای دفاع از اعتقادات جانت را مایه بگذاری!

 آه ای حسین که در غربت جان داده ای با تو سخن می‌گویم؛ میلاد دوباره ات مبارک؛ می‌شود بگویی رسیدن به آرزو چه طعمی دارد؟

روح بلندت در این زندان روزمرگی بی‌قرار بود و شوق پرواز داشتی؛ پروازی برای رسیدن به آرامشی ابدی؛ خوش به سعادتت که با حسینیان محشور شده ای. این تولد دوباره را؛ این حال خوشت؛ طعم شیرین شهادت گوارای وجودت باد...

یادداشتی از سارا نظری فرهودی

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال،  در پی شهادت مظلومانه شهید سرلشگر حاج حسین همدانی دانشجویان دانشگاه پیام نور اسدآباد به کمپین «هر ایرانی یک سردار همدانی» پیوستند.

به گزارش آوای سیدجمال، به نقل از شبنم ها در ،شبکه اطلاع رسانی راه دانا، لیلا رحیمی در یاداشتی نوشت:

این زبان مادری که با آن معانی درونمان را بیان می کنیم تاریخ پر پیچ و خمی دارد، تاریخی به اندازه 5000 هزار سال.... از گفتارها و نوشتارهای اشکانیان گرفته تا عدل نامه های ساسانیان و تمامی ادبیات و شعر و هنر ایرانیان و اوج شکوفایی شعری خود یعنی عصر حافظ و مولانا و فردوسی و عطار و خیام و... در این زبان نهفته است.

 کمتر زبانی در جهان چنین پایدار و پایبند به ملت خود بوده است. آن زبانی که در کوچه و محله و خانه های خود استفاده می کنیم، همان زبانی است که حافظ با آن درون خود را بر روی ورق ها ماندگار کرده است، همان زبانی است که مولانا با آن آواز های عارفانه خود را سروده است، همانی است که فردوسی برای زنده کردنش بهترین اشعارش را با آن قلم زد....این همان زبانی است که با وجود هجوم و رسمیت یافتن زبان عربی در طول 150 سال، در کنارش، آرام اما چون کوه باقی ماند، حال آنکه زبان های باستانی و پربهایی چون مصر باستان، در آن غرق شدند. همانی است که نه تنها در مقابل زبان قوی و اصیلی چون عربی سر فرود نیاورد بلکه زبان های دیگری چون هندی را برای سالیان درازی شیفته و دربند خود ساخت...

این همان زبانی است که در دهکده جهانی این دوران با وجود هجوم سرسختانه زبان های غرب و شرق از جمله انگلیسی و فرانسه و آلمان، همچنان مقاوم و پایدار است!

چه زبان محکم اما لطیفی است پارسی!!

این همان زبانی است که نه تنها گویش ها و زبان های مختلفی چون ترکی، کردی، لری، بلوچ، تالشی، گیلکی و... به وجود اصیل و ریشه دار آن اقرار کرده و در آن غرق شده اند، بلکه به شکل ها و لهجه های مختلفی هم ادا می شود. و به قول دکتر شاهین سپنتا:

گرچه گوید همدلی از همزبانی خوشتر است           این زبان حبل المتین همدلان پارسی ست

واژگانش در هجوم گویش بیگانگان            پاسدار گویش گویندگان پارسی ست

اما... اما ما با این زبان چه کردیم.... آن را به کدامین سو افکندیم؟! کی می توان در میان واژگان ناب و شیرینش واژگانی غریب و نامأنوس جای داد؟ چگونه است که برخی تیشه برداشته و زبان اصیل خود را ریشه کن می کنند! چگونه است که خواه یا ناخواه در میان وجود زلال و پایدارش آلودگی و ناپاکی جاری می سازند!! در طول روز چند بار این واژگان را می شنویم یا می خوانیم: استدعا دارم، اکثر قریب به اتفاق، اتوبوس، آتلیه، آدرس، آژانش، آسانسور و... از آن بدتر اینکه واژگانی غریب به کار می بریم فقط برای اظهار فضل! واژگانی که معادل های پارسی جا افتاده در بین مردم دارند؟! مانند: اس ام اس(پیامک)، کلنکس(دستمال کاغذی)، آف(فراغت از کار، بی کاری) و... این فاجعه زمانی وخیم تر است که این واژگان وارد ادبیات و شعر و هنر شوند... در میان بیت های شعر خود بیتی از حافظ و سعدی و فردوسی می آوریم و درست در پی آن، اظهار فضل کرده و با واژه بیگانه ای شعر خود را مزین می کنیم!! مگر ماندگاری تمدن ایران کهن از جمله شعر و هنر و ادبیات و تاریخ و... جز با حفظ زبان پارسی ممکن می شود؟! آیا آیندگانی که در میان گفتار خود فقط واژگان بیگانه به کار می برند، معانی شعر حافظ و سعدی و مولانا و عطار و خیام و جامی و نظامی و سیستانی و ... را خواهند فهمید؟! و یا می توانند سر از کار رستم دستان درآورند؟! و این است سرانجام کاری که در پیش گرفته ایم!!

به کجا چنین شتابان!! در میان حرف ها و گفت و شنودهای روزانه گاهی سر از انگلستان درمی آوریم و گاهی سر از فرانسه و آلمان و روسیه و بسیاری در میان اعراب زندگی می کنیم!! و در همان حال هم از آریایی بودن خود مفتخریم و به فردوسی می بالیم!! و این است اظهار فضل ما!!

البته ما در این دوران ارتباطات منکر ارتباط زبان ها نیستیم و بر تاثیراتی که "ناخوآگاه" به هم دارند واقفیم و از برخی کم کاری ها و پیش و پس شدن فرهنگستان زبان و ادب پارسی آگاهیم. همچنین هدف از بیگانه زدایی از زبان پارسی، اظهار دوستی و دشمنی نسبت به بیگانگان نیست؛ چه دوستان فراوانی در میان ملت ها به زبان های دیگر داریم، بلکه تلاشی است برای زنده نگه داشتن و نگهداری از زبان پارسی و دست آوردهای آن؛ همان کاری که فردوسی در طول 30 سال با تحمل رنج های بسیار، با تمام جان خود، با تمام نفس های خود در اوج تاخت و تاز عربی انجام داد(او هم یک مسلمان بود و عاشق زبان قرآن، اما در کنار آن نمی خواست دست آوردهای ایران کهن را که به زبان پارسی اصیل بود از دست دهد)...

دوران ما فردوسی دیگری را می طلبد که بتواند این زبان بسیار کهن و تمدن دار را پویا کند و داستان رستم های دوران جنگ را به زبان خودشان برای آیندگان بازگو کند...

کاشکی احیا شود باز این زبان پارسی....

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال، به نقل از خبرنگار همدان ورزش در شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  امیر رضا خادم در مراسم تکریم و معارفه مدیرکل ورزش و جوانان استان همدان، گفت: روند رو به رشد هیئت های ورزشی همدان نشان از مدیریت بالای جناب آقای افتخاری دارد، که وزارت ورزش نیز با حمایت های خود از این استان سعی دارد تا این روند در زمان مدیریت رسول منعم نیز ادامه داشته باشد.

وی اضافه کرد: در یکی دیگر از عوامل موثر در رشد ورزش همدان، حمایت های ارزنده نمایندگان مردم همدان در مجلس از این مهم است تا جایی که این عزیزان همیشه ورزش همدان را در اولیت های کاری خود حفظ کرده اند.

معاون حقوقی، امور مجلس و هماهنگی امور استان های وزارت ورزش و جوانان در بخش دیگری از سخنانش، عنوان داشت: بودجه ورزشی برای تامین هزینه های ورزشی متاسفانه کم می باشد و همه ما باید تلاش کنیم تا با این هزینه کم ورزش کشور را به جایگاه های بالایی در سطح بین المللی ارتقا دهیم.

دکتر خادم افزود: حتی اگر این بودجه هشت برابر هم شود پاسخ این وزارت خانه بزرگ را نمی دهد و این کمبود به گونه ای است که مجموع اعتبارات وزارت ورزش با یکی از معاونت های یک وزارت خانه دیگر برابری می کند.

وی اظهارکرد: متاسفانه چون بودجه کشور به نفت و گاز وابسته است، در آینده ای نزدیک دیگر نباید از دولت توقع داشته باشیم که هزینه های ورزش کشور را تامین نماید و باید خودمان دست به کار شویم.

معاون حقوقی، امور مجلس و هماهنگی امور استان های وزارت ورزش و جوانان، راه کار برون رفت از این مشکلات را استفاده از خیرین ورزشی عنوان و گفت: همه مسئولین ورزشی باید جذب اسپانسر را به صورت جدی در دستور کار خود قرار دهند.

دکتر خادم اظهار داشت: یکی دیگر از راه حل های برون رفت از این مشکل همکاری و همیاری بیش از پیش با نمایندگان مردم در مجلس و شورای شهر است، که بهره گیری از این عزیزان قطعا می تواند گشایش های اقتصادی زیادی را رغم بزند.

وی با اشاره به بدهی چهل هزار میلیاردی وزارت ورزش، ابراز کرد: 3هزار و 500 طرح نیمه‌تمام ورزشی وجود دارد که بودجه هشت هزار میلیاردی وزارت ورزش پاسخ گوی این طرح ها نیست.

انتهای پیام/

به گزارش آوای سیدجمال،

به گزارش آوای سیدجمال، به نقل از خبرگزاری خانه ملت،  محمدمهدی برومندی در گفت‌وگو با  خبرنگار ما، درباره افزایش بهای آب که تا 30 درصد اعلام شده است، گفت: با وجود اینکه بخش زیادی از آب کشور در بخش کشاورزی مصرف می شود ولی به نوعی شاهد مصرف نادرست آب در مزارع کشاورزی هستیم. باید روش های مصرف آب در کشور را مدیریت کنیم.

جدی بودن بحران آب در استان های جنوبی کشور

نماینده مردم مرودشت، پاسارگاد وارسنجان در مجلس شورای اسلامی،با بیان اینکه شهرهای جنوبی کشور دچار مشکل آب هستند، ‌افزود: بحران آب در برخی از استان های کشور جدی است به طور مثال هزار روستا در استان فارس با کمبود آب مواجه هستند و تانکرهایی آب مصرفی مردم را به آنجا منتقل می کنند.

لزوم اصلاح شبکه توزیع آب

برومندی با اشاره به اینکه اصلاح شبکه توزیع آب می تواند از هدررفت این سرمایه ارزشمند جلوگیری کند، اظهار داشت: درحال حاضر 30 تا 40 درصد آب به دلیل نارسایی ها شبکه توزیع هدر می رود و این از مشکلات ساختاری دراین زمینه است که با اصلاحش می توان شاهد مصرف بهینه بهتر آب در کشور بود.

مقایسه قبض بهای آب با قبض تلفن همراه !

سخنگوی کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: امروزه تولید و مصرف آب به عنوان آب بهاء به هیچ وجه منطقی نیست و می بینیم که قبوض مصرفی آب یک خانواده به طور متوسط 2 تا 3 هزار تومان در ماه است که اگر آن را با قبوض  تلفن همراه آن خانواده مقایسه کنیم می بینیم که رقمی بسیار ناچیز است.دولت متحمل یارانه زیادی در آب بهاء می شود.

آب؛  دغدغه کشور درآینده

وی تاکید کرد: ابتدا باید اهمیت بالای آب را برای مصرف کنندگان تشریح کنیم و ثانیا آب شرب و آب غیرآشامیدنی را از یکدیگر جدا کنیم تا از هزینه های جاری آب جلوگیری کنیم.

فرهنگ سازی مصرف بهینه آب، نیاز امروز
برومندی با بیان اینکه مصرف بهینه آب در کشور نیازمند فرهنگ سازی است، گفت: هر چند موضوع آب از مهمترین دغدغه کشور در آینده است اما می توان با فرهنگ سازی ازطریق رسانه ها در نحوه مصرف بسیاری از نگرانی ها را کاهش داد.

لزوم آبیاری نوین مزارع کشاورزی در کشور

این نماینده مردم در مجلس نهم،درخصوص تلاش های کمیسیون متبوعش دراین خصوص،‌ یادآورشد: مکانیزه و نوین کردن آب در زمین های کشاورزی از مهمترین مسائلی بوده که کمیسیون کشاورزی به آن ورود کرده و در قانون بودجه هم جایگاهی برای آن لحاظ کرده ا ست.

تصفیه پساب ها و فاضلاب های شهری

وی ادامه داد: اقدام دیگری که می توان برای مصرف بهینه آب انجام داد این است که فاضلاب شهری  تصفیه شود و دربخش صنعت مورد استفاده قرار گیرد تا با این روش مصرف آب کمتر صورت گیرد.

پس از مدت ها،اخیرا اعلام شد که طی مصوبه ای، بهای آب مشترکان پلکانی از 10 تا 30 درصد گران خواهد شد؛ مصوبه ای که از اول مهر لازم الاجرا شده و مسئولان دولت پس از اعلام این خبر در رسانه ها آن را تأیید کرده اند.

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال، در شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از  یزد آوا؛ زمانی که رئیس جمهور سه شنبه پنجم آذر 1392 در یک گفتگوی زنده تلویزیونی عملکرد 100 روزه خود را برای مردم تشریح می کرد به یکباره ازتصمیم دولت برای اهدا سبد کالا به مردم خبر داد و گفت: «قرار است از این به بعد هر فصل یک سبد کالای رایگان میان مردم توزیع شود».

اینکه برنامه چیست و چگونه اجرا خواهد شد مشخص نبود. فقط یک چیز مشخص بود؛ دولت می‌خواهد هرچه زودتر این کار را انجام دهد . رئیس جمهورآن روزصحبت درباره جزئیات توزیع سبد کالا را به روزهای بعد موکول کرد و گفت : مدیرانم به زودی جزئیات توزیع سبد کالا را اعلام خواهند کرد.

چند روز پس از گفتگوی رئیس جمهور و اعلام خبر توزیع سبد کالا نشست های خبری و اطلاعیه ها و بخشنامه ها بود که هر روز پشت سر هم می آمد. قرار بود در روز مقرر توزیع سبد کالا آغاز شود ؛ اما به یکباره از سوی وزارت صنعت اعلام شد مقدمات اجرای توزیع سبد کالا فعلا فراهم نیست ...اما چند روز بعد با مشکلاتی که وجود داشت بالاخره توزیع سبد کالای رایگان آغاز شد.

آبروی مردم ایران با سبدی، برباد داده شد
۱۰ کیلو برنج ،۲ عدد مرغ، یک شانه تخم مرغ، ۲عدد پنیر و در نهایت ۲عدد روغن مایع تمام محتویات سبد پردردسر کالا بود که از همان روز خرید تاکنون برای مردم و مدیران تبدیل به دردسر شد ازدحام جمعیت و انتشار عکس‌های آنچنانی از صف های چند متری روبروی فروشگاهها برای ایران گران تمام شد و باعث شد تا خارج از مرزها در برخورد با این مسئله هزاران خبر ریز و درشت کار شود و حتی کشته و زخمی شدن چند نفر از شهروندان سوژه داغی شد برای رسانه های غربی؛ این وقایع مدیران را وادار کرد تا زمان توزیع این کالاها را تا پایان سال تمدید و به مردم اطمینان بدهند که به اندازه همه افراد این سبد وجود دارد اما این تدابیر بی موقع هم دردی را دوا نکرد. آن زمان حتی کسانی که تا دیروز از سیاست‌های اقتصادی دولت دفاع می کردند لب به انتقاد گشودند و از رفتار اقتصادی دولت به شدت انتقاد کردند.

وعده توزیع هردو ماه یکبار سبد کالا چه شد؟!
از نحوه تقسیم‌بندی گروه‌های اجتماعی جهت تخصیص سبد کالا، شیوه نامناسب توزیع سبدکالا که با بی تدبیری انجام شد و تشکیل صف های طولانی که خوراک خوبی برای رسانه های غرب شد تا تکمیل سناریوی تحقیر ایران که بگذریم، قول‌های مسئولان برای ادامه توزیع سبدکالا در آینده و در سال 93 که عملی نشد نیز جالب است.

وزارت صنعت در 23 اسفند 92 وعده داد که از سال آینده شش سبد کالا توزیع می شود، یعنی هر دو ماه یکبار، این وعده توزیع شش مرحله سبد کالا در طول هر سال از وعده های طلایی و مورد پسند عامه مردم بود که ظاهراً این روزها به یکی از خاطرات تبدیل شده و اثری از ذکر و یاد این وعده نه چندان دور نمی‌شود.

وعده ای که انتظار می رفت بعد از ۱۸ ماه سپری شدن از آن لااقل ۹ مرحله آن اجرایی می شد؛ ظاهرأ آن طور که از شواهد پیداست برخی مسائل دیپلماسی و اولویت های سیاسی خارجی کشور، توجه دولتمردان را از این مهم را دور ساخته است.

البته ناگفته نماند در روز های اخیر با ارسال نامه چهار وزیر در خصوص وضعیت بحرانی اقتصاد کشور به رییس جمهور اگر این مسئله مسکوت نمی‌ماند جای تعجب بود.

جای خالی نیازمندان واقعی در سبد کالا
علامت سوال بزرگی که برای بسیاری به وجود آمده معیاری است که برای انتخاب جامعه هدف سبدکالا در نظر گرفته شده که بر اساس این معیار برخی از گروه‌ها از جمله کارگران ساختمانی که بیمه نیستند، رانندگان تاکسی، افراد محرومی که تحت پوش بهزیستی و کمیته امداد نیستند و … سبدکالا دریافت نکرده اند.

بر اساس بسیاری از گزارش‌ها، سبدهای کالاهایی که تاکنون توزیع شده به کام افرادی است که نیازی به چنین حمایتی از سوی دولت ندارند و این مورد ضعفی است که اگر دولت ناپرهیزی کرده و به وعده خود در توزیع سبد هر چند ناقص عمل هم کند، در این برنامه دیده می‌شود.

حال باید از مسئولان باتدبیر دولت پرسید چرا وعده‌هایی می‌دهند که توان اجرای آن را ندارند و یا در اولویت آنها قرار ندارد؟

خلف وعده دولت در بسیاری از موردها که توزیع سبد کالا یکی از آنهاست نشان می‌دهد که دیگر تامین رفاه مردم دغدغه دولت یازدهم نیست و مطمئنا مردم این وعده‌های توخالی را هرگز از یاد نخواهند برد.

انتهای پیام/

به گزارش آوای سیدجمال، به نقل از تبیان ، داستان "اصحاب رقیم" را شنیده ای؟[1] آن موقع که سه نفر عابد در غاری به عبادت مشغول بودند. سنگ بسیار بزرگی از بالای غار، از کوه جدا شد و به درگاه غار افتاد و آن را کامل پوشانید. آن سه نفر در ظلمت و تاریکی محض غار محبوس ماندند. آنان خود را در بن بست هولناکی دیدند و برای نجات خود گفتگو کردند. سرانجام یکی از آنها پیشنهادی داد و مورد قبول هر سه قرار گرفت. او گفت: «هیچ راه نجاتی نیست مگر اینکه؛ عمل خالصی که انجام داده ایم را در پیشگاه خدا شفیع قرار دهیم، ما بر اثر گناه در اینجا محبوس شده ایم، باید با عمل خالص، خود را نجات دهیم.»

عبرت اول: راه نجات چیست؟

خداوند در چندین جای قرآن داستان گذشتگان را مطرح می کند؛ إِنَّ فِی ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن یَخْشَى؛ تا عبرتی باشد برای بندگان.[2] از این رو گریزی بزنیم از این داستان به وضعیت کنونی. ما نیز همچون مردان داستان، بر اثر گناه در زندان غیبت محبوس شده ایم. ظلمت و تاریکی در اطرافمان پراکنده شده است. جنگ و جنایت و خونریزی همه جا را فرا گرفته است. کودکان بی گناه هر روز در خون خود می غلطند. جاهلیت مدرن سربرافراشته و زنان و مردان را به کام خود کشیده است. انسان در وادی جهل و ظلمت فرو رفته؛ گرد و غبارِ غفلت به رویش کشیده شده است. توانگر به فکر ناتوان نیست. برخی از پرخوری جان می دهند، برخی از اینکه چیزی ندارند بخورند. در یک کلام: جهان در ناعدالتی غرق شده است. راه نجات چیست؟

قصه ای که باید شنید

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رهایی و نجات را در کار مخلصانه می داند و حضرت علی علیه السلام در مورد زمان غیبت این گونه می فرمایند: «در زمان غیبت کبری، کسی بر دینش باقی نمی ماند و هر کس به شکلی دینش را از دست می دهد مگر مخلصان؛ تنها آنان با روح و حقیقت یقین تماس دارند.»(بحارالانوار، ج51، ص110)

اولی گفت: «خدایا! می دانی که من روزی فریفته زن زیبایی شدم، او را دنبال کردم وقتی که بر او مسلط شدم و خواستم با او عمل منافی عفت انجام دهم به یاد آتش دوزخ افتادم و از مقام تو ترسیدم و از آن کار دست برداشتم، خدایا به خاطر این عمل، سنگ را از اینجا بردار.» وقتی که دعای او تمام شد ناگاه آن سنگ تکانی خورد و اندکی عقب رفت به طوری که روزنه ای به داخل غار پیدا شد.

عبرت دوم: گناهانی که مرا حبس کردند

و چه بسیار امور دنیوی که امروزه ما را فریفته خود کرده است. زمانی که به دنیای مجازی می رویم، یا وقتی که به دانشگاه یا تفریح با دوستان یا به مهمانیها یا ...می رویم و خوش می گذرانیم، آیا خلوتی با دل خود داریم که به عاقبت کارمان  بیندیشیم و از ترس آتش جهنم از کار ناشایست خود دست برداریم؟ آیا تا به حال سرِ بزنگاهِ گناه، به یاد خدا افتاده ایم؟ آیا مقام و جایگاه خداوند، ما را از انجام گناه منصرف کرده است؟ آیا این حدیث را به گوش جان شنیده ایم که «ما را محبوس نکرده است مگر گناهان و خطاهایی که از ایشان (شیعیان) به ما می رسد و ما آن را ناخوش می داریم و از ایشان نمی پسندیم!»[3] بدانیم که توجه به گناه نکردن وسیله ایست که ما را به نور و روشنایی ظهور نزدیک می گرداند.

قصه ای که باید شنید

دومی گفت: «خدایا! تو می دانی که گروهی کارگر را برای امور کشاورزی اجیر کردم، تا هر روز نیم درهم به هر کدام از آنها بدهم، پس از پایان کار، مزد آنها را دادم. یکی از آنها این مقدار را قبول نکرد و مزد خود را نگرفته و رفت. من با آن نیم درهم کشاورزی کردم و سود فراوانی نصیبم شد، تا روزی آن کارگر آمد و نیم درهم خود را مطالبه نمود. حساب کردم نیم درهم او برای من ده هزار درهم سود داشته، هم مبلغ را به او دادم و او را راضی کردم. این کار را از ترس مقام تو انجام دادم، اگر این کار را از من خالص می دانی به خاطر آن، این سنگ را از اینجا بردار.» در این هنگام آن سنگ تکان شدیدی خورد به قدری عقب رفت که درون غار روشن شد، به طوری که آنها همدیگر را می دیدند، ولی هنوز نمی توانستند از غار خارج شوند.

عبرت دوم: از مردم تا محبوب

رفتار صحیح با بندگان، همانست که می تواند انسان را از چاه ظلمت به سمت نور و روشنایی هدایت کند و می تواند حرکتی به سمت ظهور حضرت صاحب عصر علیه السلام باشد. امام باقر علیه السلام می فرمایند: «وقتی قائم خاندان پیامبر قیام کند (اموال را) به طور مساوی تقسیم می کند و در میان خلق به عدالت رفتار می کند.»[4] بنابر این یکی از درخواستهای امام از شیعیانشان در دوران غیبت این است که حق و حقوق مردم را رعایت کنند، اموال مردم را به ناحق نخورند.

بنابراین اختلاس، رانت خواری، دزدی، کلاهبرداری و... همه از عواملی هستند که ظهور را به تاخیر می اندازند.
در آیات و روایات نمونه های فراوانی در رابطه با رفتار مومنین با یکدیگر هست: یَا أَیّهَا الَّذِینَ آمَنواْ مَن یَرْتَدَّ مِنكمْ عَن دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللّه بِقَوْمٍ یحِبّهمْ وَیحِبّونَه أَذِلَّةٍ عَلَى الْمؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِینَ یجَاهِدونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ یَخَافونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِكَ فَضْل اللّهِ یؤْتِیهِ مَن یَشَاء وَاللّه وَاسِعٌ عَلِیمٌ: اى كسانى كه ایمان آورده اید، هر كس از شما از دین خود برگردد، به زودى خدا گروهى [دیگر] را مى آورد كه آنان را دوست مى دارد و آنان [نیز] او را دوست دارند. [اینان ] با مؤمنان، فروتن، [و] بر كافران سرفرازند. در راه خدا جهاد مى كنند و از سرزنش هیچ ملامتگرى نمى ترسند. این فضل خداست. آن را به هر كه بخواهد مى دهد، و خدا گشایشگر داناست. [5]

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند: «از ما نیست کسی که همسایه اش از بدی های او در امان نباشد.»[6] «از ما نیست کسی که با مسلمانی تقلب و دغلی کند.»[7] «از ما نیست کسی که در امانت خیانت کند.»[8] در روایات هست که امام رضا علیه السلام می فرمایند: «به خدا سوگند کارهای شما هر روز و شب به من عرضه می شود.» اعمال ما شیعیان هر روز و شب به امام شیعیان عرضه می شود. پس بَدا به حال آنانی که با اعمال خود دل حضرت را به درد می آورند و خود را در غار تاریکی محبوس نگه می دارند.

قصه ای که باید شنید

سومی گفت: «خدایا! تو می دانی که روزی پدر و مادرم در خواب بودند، ظرفی پر از شیر برای آنها بردم، ترسیدم اگر آنجا بگذارم و بروم حشره ای در آن بیفتد. از طرفی نمی خواستم آنها را بیدار کنم و موجب ناراحتی آنها شوم. از این رو همان جا صبر کردم تا آنها بیدار شدند و از آن شیر نوشیدند، خدایا اگر می دانی که این کار من برای جلب خشنودی تو بوده است، این سنگ را از این جا بردار.» وقتی که دعای او به اینجا رسید، آن سنگ تکان شدیدی خورد و به قدری عقب رفت که آنها به راحتی از میان غار بیرون آمدند و نجات یافتند.

عبرت سوم: حق فراموش شده

آیا تا به حال سرِ بزنگاهِ گناه، به یاد خدا افتاده ایم؟ آیا مقام و جایگاه خداوند، ما را از انجام گناه منصرف کرده است؟ آیا این حدیث را به گوش جان شنیده ایم که «ما را محبوس نکرده است مگر گناهان و خطاهایی که از ایشان (شیعیان) به ما می رسد و ما آن را ناخوش می داریم و از ایشان نمی پسندیم!» (بحارالانوار، ج53، ص176)

حق پدر و مادر بر انسان از بزرگترین حقوق و بعد از حق خداست و از این رو خداوند در چندین جای قرآن بعد از دعوت به توحید، احسان به پدر و مادر را امر کرده است:وَاعْبدواْ اللّهَ وَلاَ تشْرِكواْ بِهِ شَیْئًا وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا ...؛ و عبادت کنید خدا را و شریک قرار ندهید به خدا چیزی را و نیکویی کنید به پدر و مادر خود ....»[9]

امام سجاد علیه السلام در دعایی می فرماید: «خدایا مرا موفق کن تا خواست آنان را بر خواست خود و رضای آنان را بر رضای خود مقدم کنم.»[10] نکته اینجاست که جلب خشنودی پدر و مادر یکی از راه های برون رفت از غار تاریکی بیان شده است.
متاسفانه بسیار دیده شده است که امروزه جوانان وقت بسیاری را صرف زندگی شخصی، یا دوستان خود و یا صرف دنیای مجازی می کنند و به ندرت در پی جلب خشنودی والدین خود هستند و چه بسا آنان را به فراموشی سپرده اند. شیعیان حضرت ولی عصر علیه السلام که به دنبال تعجیل در ظهور هستند، باید به امر و فرمان خداوند توجه کنند و چه امری بالاتر از رضایت والدین که خداوند آن را بعد از توحید مطرح می کند.

پایان قصه ای که ادامه دارد

سپس پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «کسی که به راستی و از روی خلوص با خدا رابطه برقرار کند و بر همین اساس، رفتار نماید، رهایی و نجات می یابد.»[11] پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رهایی و نجات را در کار مخلصانه می داند و این گونه است که حضرت علی علیه السلام در مورد زمان غیبت این گونه می فرمایند: «در زمان غیبت کبری، کسی بر دینش باقی نمی ماند و هر کس به شکلی دینش را از دست می دهد مگر مخلصان؛ تنها آنان با روح و حقیقت یقین تماس دارند.»[12]

تاریخ تکرار می شود

آری، تاریخ تکرار می شود. از گذشتگان پند و اندرز بیاموزیم و آن را سرلوحه کار خود قرار دهیم. داستان اصحاب رقیم داستان مردانی است که در غاری تاریک و ظلمانی گرفتار شده اند. هر کدام از آنها به سبب کار خالصی که در پیشگاه خداوند انجام داده اند، قدمی به سمت نور و رهایی برداشتند تا سرانجام آزاد شدند. و تو ای شیعه ی منتظر که در غار تاریکی غیبت گرفتار شده ای؛ با کارهای مخلصانه ی خود، راهی به سمت نورِ هدایت و ظهور پیدا کن.

پی نوشت:
[1] در اینکه اصحاب رقیم کیانند، بین مفسران و محدثان اختلاف نظر است، ما این داستان را از کتاب قصه های قرآن، محمد محمدی اشتهادردی، ص593 می آوریم.
[2] نازعات 26 ؛ آل عمران 13
[3] بحارالانوار، ج53، ص176
[4] الغیبه نعمانی، باب13، ح26، ص242
[5] مائده 54
[6] عیون اخبار الرضا، ج2، ص29
[7] الکافی، ج5، ص133
[8] المقنعه، ص119
[9] نساء 36
[10] صحیفه سجادیه، ص129
[11] تفسیر نورالثقلین، ج3، ص249و250 ؛ قصه های قرآن، محمد محمدی اشتهاردی، 593و 594
[12] بحارالانوار، ج51، ص110

انتهای پیام/ن