به گزارش آوای سیدجمال به نقل از خبرگزاری فارس – سمیه همایون روز: چند هفته قبل یک زوج آمریکایی-پاکستانی که تحت تاثیر اسلام وهابی بودند و مدتی نیز در عربستان سعودی زندگی کرده بودند، در سانفرانسیسکو دست به عملیات تروریستی زدند و حدود 20 آمریکایی را به کام مرگ فرو بردند.

بعد از آن بود که کنگره آمریکا به فکر «مقابله با تهدیدات تروریستی» افتاد و طرحی را تصویب کرد که طبق آن، سفر کسانی که اخیرا در یکی از چهار کشور ایران (!)، عراق، سودان و سوریه حضور داشته‌اند، به آمریکا محدود می‌شود.

بر اساس این طرح، شهروندان 38 کشور «دوست آمریکا» که مطابق قوانین این کشور در حال حاضر بدون اخذ روادید تا سقف 90 روز می‌توانستند وارد خاک آمریکا ‌شوند، در صورتی که در 5 سال گذشته به ایران، سوریه، عراق یا سودان سفر کرده باشند، بایستی مورد بررسی قرار گیرند.

طنز ماجرا اینجاست که در این فهرست نام پاکستان و همین طور عربستان سعودی که خاستگاه اصلی تروریست‌پروری است، ذکر نشده و ایران هم‌رده کشورهای جنگ‌زده سودان، عراق و سوریه قرار گرفته است که ناامنی در آنها بیداد می‌کند.

بدتر از آن اینکه «باراک اوباما» رئیس‌جمهور آمریکا نیز روز جمعه مصوبه مجلس نمایندگان این کشور را امضاء و آن را برای اجرا ابلاغ کرد؛ قانونی که می‌توان آن را تحریم‌ اقتصادی جدید و زیرکانه واشنگتن علیه ایران و در عین حال نق متن صریح برجام، تلقی کرد. چراکه طبق بند 29 توافق جامع هسته‌ای که در 14 جولای 2015 بین ایران و 1+5 حاصل شد، آمریکا و اتحادیه اروپا مطابق با قوانین خود باید از هرگونه اقدامی که مستقیما یا غیرمستقیم بر روی عادی سازی روابط تجاری و اقتصادی با ایران تاثیر بگذارد، خودداری کنند.

تصویب این طرح در آمریکا و تبدیل شدن آن به قانون مستقیماً بر روی تجار و توریست‌های 38 کشور «دوست آمریکا» از جمله کره، ژاپن، استرالیا و اتحادیه اروپا که به ایران سفر می‌کنند، تاثیر خواهد گذاشت و مانع از سفر آنها به آمریکا خواهد شد.

به عبارت دیگر اقدام آمریکا سبب می‌شود تا دیگر سرمایه‌گذاران یا گردشگران خارجی که تاکنون به ایران سفر نکرده‌اند و یا حتی سرمایه‌گذارانی که برای سرمایه‌گذاری در ایران ابراز تمایل کرد‌ه‌اند، بار دیگر در مورد از سرگیری تجارت با ایران تامل کنند.

جالب اینجاست که «جان کری» وزیر خارجه آمریکا بعد از امضاء اوباما پای این مصوبه، به همتای ایرانی خود نامه نوشته و با لحنی دوستانه و ارادتمندانه (!)، «محمدجواد ظریف» را «آقای وزیر عزیز» خطاب کرده و به وی «اطمینان خاطر» داده، تغییرات جدید برای کسب روادید به هیچ وجه مانع اجرای تعهدات بر اساس برجام نمی‌شود و آمریکا این تغییرات را به گونه‌ای اجرا می‌کند که هیچ مانعی برای «منافع اقتصادی مشروع ایران» ایجاد نکند!

کری در نامه به ظریف همچنین تاکید کرده، دولت آمریکا تغییرات مربوط به قانون روادید خود را با توجه به اختیارات خود به گونه‌ای اجرا خواهد کرد که دخالتی در همکاری‌های اقتصادی و تجاری کشورهای دیگر با ایران به عمل نیاید و بالاخره جان کری تایید کرده، دولت آمریکا بدین منظور ابزارهای متعددی در اختیار دارد که حتی شامل توقف اجرای این قانون بر طبق اختیارات رئیس جمهور می‌شود!

سید عباس عراقچی رئیس ستاد پیگیری اجرای برجام با اشاره به قانون محدودیت روادید ورود به آمریکا، برای مسافران به ایران گفت: «این قانون قطعا مراودات اقتصادی، گردشگری و علمی فرهنگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد و موضع ایران، این است که این قانون با برجام تناقض دارد».

وی تاکید کرد: « اگر این قانون اجرایی شود، تقاضای خود را درباره نقض برجام در این قانون به کمیسیون مشترک اعلام خواهیم کرد. البته وزیر خارجه آمریکا به دکتر ظریف نامه ارسال و اعلام کرده که این قانون به نحوی اجرا خواهد شد که مانع همکاری‌های اقتصادی و اجرای برجام نشود».

عراقچی افزود: «در نامه وزیر خارجه آمریکا به وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران به ابزارهای متعددی از جمله توقف این قانون اشاره شده است زیرا رئیس جمهور آمریکا می‌تواند اجرای این قانون را متوقف کند».

اما نکته قابل تامل درباره این اختیار رئیس‌جمهور آمریکا آن است که شاید دولت اوباما به عنوان بانی این توافق در آمریکا بخواهد و بتواند اجرای این قانون را متوقف کند، تکلیف اجرای برجام در دولت‌های بعدی آمریکا با توجه به این قانون چه خواهد بود؟ آنهم در شرایطی که بیشتر نامزدهای انتخابات ریاست‌ جمهوری آمریکا بارها به شکل‌های مختلف با اجرای برجام مخالفت کرده‌ و گفته‌اند در صورت تصدی پست ریاست‌جمهوری مانع اجرای آن می‌شوند. آیا ضمانتی وجود دارد که دولت‌ بعدی آمریکا نیز مایل به توقف اجرای این قانون برای تسهیل اجرای بندهای برجام باشد؟

شهریورماه سال جاری بود که مقام معظم رهبری در دیدار با اعضاء هیئت دولت با بیان اینکه «از اول انقلاب تا امروز دشمنی صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها با انقلاب و جمهوری اسلامی کم نشده است و این واقعیت نباید به هیچ وجه در ذهن مسئولان کمرنگ شود»، اظهار داشتند: «البته روش‌های دشمنی و ضربه زدن، ممکن است نو و جدید بشود اما همه مسئولان "سیاسی، اقتصادی، فرهنگی" باید توجه کنند که مطلقاً در نقشه طراحی شده دشمن قرار نگیرند و تصمیمات آنها خواسته یا ناخواسته به اجرای بسته مورد نظر بیگانگان کمک نکند».

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال، چند روز پیش در حال پر کردن فرم یک موسسه دولتی برای انجام کاری بودم.

ورقه را از بالا تا پایین با دقت می خواندم و پر می کردم.

نام و نام خانوادگی، نام پدر، شماره شناسنامه تاریخ تولد و ...

چند خط پایین تر یک سوال و چند گزینه

مذهب؟

مسلمان ٓ تشیع

مسلمان ٓ اهل تسنن

مسیحی

زرتشتی

یهودی

من دست نگه داشتم. خودکار را دور گزینه ها می چرخاندم. انگار گیج شده بودم. وسط کار به آن مهمی بهتم زده بود. می خواستم مثل همیشه گزینه اول را پر کنم و به بقیه سوال ها بپردازم. اما حالا واقعا شوکه بودم.

می دانستم که کدام گزینه، گزینه من است ولی پاسخ این سوال تنها یک گزینه نبود. پاسخ این سوال تنها یک ادعا و یک نام نبود.

بالاخره گزینه اول را تیک زدم و رد شدم.

اما یک کنکاش وجدانی شدید درونم شکل گرفته بود.

من واقعا شیعه هستم؟

من از شیعه بودن خوشحال هستم؟ یا از اینکه عقیده ام را بیان کنم ابایی دارم؟

شیعیان محور اساسی و استواری دارند که شالوده اصلی تمام بنیان عقیدتی آن هاست.

شیعیان گوهری دارند که ناب ترین گنج های عالم در مقابلش سنگ ریزه های کف مرداب هم نخواهند بود.

شیعیان بر میراثی گرانبها از پیامبرشان حرکت می کنند که چون کشتی نجات، رهایی بخش از طوفان های زمانه است.

این میراث متشکل از قرآن و اهل بیت پاک ایشان است.

در  روزگار ما بزرگمردی نماینده میراث عظیم پیامبر(ص) است که شیعیان او را امام زمان(عج) می خوانند.

بله شیعیان امام زمان دارند.

من از خود پرسیدم: من چقدر با این امام زمان ارتباط دارم؟ امام زمان(عج) کجای زندگی من است؟

همین که نام پدر و مادرش را می دانم کافی است؟

این روزها حرف از روز تاجگذاری امام زمان علیه السلام است.

من فقط باید تاریخ این مناسبت ها را بدانم یا کار بیشتری باید کرد؟

اعضای خانواده من چقدر با ایشان ارتباط دارند؟

آیا خانواده ما رنگ و بوی مهدوی دارد؟

این روز به تاجگذاری ایشان شهرت پیدا کرده و مردم به عنوان روز عید آن را به یکدیگر تبریک می گویند.

اما کمتر صحبت آن می شود که چگونه زندگی هایمان را امام زمانی کنیم.

کمتر گفته می شود که چه کارهایی باعث می شود، یاد و نام ایشان برای ما زنده بماند.

امام زمان علیه السلام تنها حجت زنده جهان هستند و شما خواننده محترم درباره شان و مقام ایشان از بنده مطلع تر هستید، اما به نظر می رسد رنگ و بوی حضرت مهدی میان عموم خانواده های شیعی پر رنگ نیست و حتی بعضا وجود ندارد.

اکثر خانواده های ایرانی تنها نیمه شعبان از ایشان یادی می کنند و احیانا در جشن و مراسمی شرکت می کنند.

اما وجود امام زمان علیه السلام منحصر به نیمه شعبان نیست.

امام زمان امام هر لحظه و زمان ماست. ما نسبت به ایشان وظایف مختلفی داریم. حداقل وظیفه ما تغییر فضای زندگی مان به صورتی است که مبلغ نام تشیع مهدوی و نشان دهنده عقید ما درباره پیروی از ایشان باشد.

با حضرت مهدی عج ارتباط شخصی داشته باشید

خداوند متعال اولیای خاص خود را وسیله تقرب و ارتباط قرار داده است. ائمه الهی چه در حال غیبت باشند و چه نباشند، محل عرض گرفتاری ها و مشکلات خواهند بود. چه شیعیان ایرانیِ زمان امام صادق علیه السلام که به علت دوری راه ایشان را نمی دیدند و چه خانواده های شیعه که امروزه در دوران غیبت قرار دارند از دیدار مستقیم حضرتش محروم اند.

اما مسیر ارتباطی با ایشان منقطع نیست. آنان اُذُن الله هستند. به قدرت الهی ندای درماندگی هر شیعه از هر جای عالم به گوششان می رسد. بنا بر این شک و تردید ها را کنار بگذارید و هر روز ولو به چند دقیقه با ایشان صحبت کنید. از ایشان کمک بخواهید و بدانید که اگر به مصلحت ما باشد از طرقی که بهتر از من و شما می شناسند دست گیر ما خواهند بود.

هر صبح و شب به ایشان سلام بدهید

همه ما موقع بیدار شدن و خوابیدن به نزدیکان خود سلام می کنیم و شب بخیر می گوییم. اگر حضور و محبت امام زمان علیه السلام را نزدیک ببینیم، اگر ایشان را مثل یکی از اعضای همیشگی خانواده خود حس کنیم، فراموش نمی کنیم که موقع بیدار شدن از خواب و موقع به خواب رفتن، با سلامی و شب بخیر گفتنی، ایشان را خوشحال کنیم. و این امر را در نهاد خانواده خود نهادینه کنیم . همین کار ساده هر روز یاد ایشان را برای ما تجدید می کند.

درباره ایشان مطالعه کنید

سعی کنید به بهانه های مختلف نسبت به جایگاه و شان امام زمان خودتان معرفت بیشتری پیدا کنید. کتاب های مناسب مطالعه کنید و به دیگر اعضای خانواده معرفی کنید ،  به سخنرانی های افراد دلسوخته و امام زمانی گوش فرا دهید و در سایت های مفید مقالات خوب نوشته شده درباره شان را بخوانید و مرتب در خانه از ایشان صحبت کنید و باعث زنده نگه داشتن و معرفت بیشتر این امام شوید .

درعبادات خود ایشان را شریک کنید

زیباترین دارایی ما توشه عبادات ماست. خالصانه ترین چیزی که مالکیت آن در اختیار ماست ثواب و اجر راز و نیایش های ماست. چه نیکو است که به یاد حضرت صاحب عباداتی را انجام داده و ثواب آن ها را به ایشان عرضه کنید. یا اگر به زیارتی مشرف می شوید به نیابت از ایشان آن مکان مقدس را زیارت کنید.

در قنوت نماز ها و پس از آنها دعای سلامتی ایشان را زمزمه کنید و ادعیه و دعاهای خاص مربوط به ایشان را فراموش نکنید. خود را مقید کنید تا هر روز دعای عهد و سوره یس را به نیابت از ایشان تلاوت کنید. به فرزندان خود نیز یاد دهید تا این کار را جز کارهای روزمره خود قرار دهند .

در فضای خانه نام ایشان را زنده نگه دارید

امام زمان علیه السلام در زندگی شیعیان می بایست به یک عنصر واقعی و زنده و حاضر و ناظر تبدیل شود. ایشان یک شخصیت خیالی و یا یک موجود ساخته و پرداخته سودجویان نیستند. بلکه به صراحت تاریخ و احادیث و آیات، حجت خداوند بر خلق این دوران هستند. همه اعضای خانواده باید بکوشند محبت ایشان را تقویت کنند و زمانی از زندگی هر روزه را به ایشان اختصاص دهند.

یکی از ساده ترین کارها خواندن دعای فرج به صورت خانوادگی بعد از هر وعده غذایی دست جمعی است. نصب یک تابلوی زیبا در جایی که چشم مرتب به آن می افتد خود تقویت کنند یاد ایشان است.

یادآوری اعضای خانواده به یکدیگر نسبت به پرداخت صدقه برای سلامتی ایشان هم یکی دیگر از کارهای مفید در جهت تقویت محبت ایشان است.

باور کنیم که خانواده های شیعه مهدوی، که حضور حضرتش را گرامی بدارند، مورد عنایات ویژه ای قرار خواهند گرفت و از بسیاری مشکلات و آفات این دوره در امان خواهند بود.

خانواده ای که توجه حضرت مهدی(عج) به آنها باشد، از لحاظ عقیده راستین خواهند ماند و ان شاء الله در سرای آخرت سرفراز و سربلند پشت سر حجت خداوند به بهشت برین الهی قدم خواهد گذاشت.

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال، به نقل از تبیان؛ ایرانیان گاه شب یلدا را تا دمیدن پرتو پگاه در دامنهٔ کوه های البرز به انتظار باز زاییده شدن خورشید می نشستند. برخی در مهرابه ها (نیایشگاه های پیروان آیین مهر) به نیایش مشغول می شدند تا پیروزی مهر و شکست اهریمن را از خداوند طلب کنند . روز پس از شب یلدا (یکم دی ماه) را خورروز (روز خورشید) و دی گان می خواندند و به استراحت می پرداختند و تعطیل عمومی بود.خورروز در ایران باستان روز برابری انسان ها بود؛در این روز همگان از جمله پادشاه لباس ساده می پوشیدند تا یکسان به نظر آیند و کسی حق دستور دادن به دیگری نداشت و کارها داوطلبانه انجام می گرفت نه تحت امر.

در این روز جنگ کردن و خونریزی حتی کشتن گوسفند و مرغ هم ممنوع بود.بیشتر مردم دست از کار می کشیدند و نمی خواستند احیاناً مرتکب بدی شوند که آیین مهر ارتکاب هر کار بد کوچک را در روز تولد خورشید گناهی بسیار بزرگ می شمرد. ایرانیان به سرو به چشم مظهر قدرت در برابر تاریکی و سرما می نگریستند و در خورروز در برابر آن می ایستادند و عهد می کردند که تا سال بعد یک سرو دیگر بکارند.

جشن یلدا در ایران امروز نیز با گرد هم آمدن و شب نشینی اعضای خانواده و اقوام در کنار یکدیگر برگزار می شود. متل گویی که نوعی شعرخوانی و داستان خوانی است در قدیم اجرا می شده است به این صورت که خانواده ها در این شب گرد می آمدند و پیرترها برای همه قصه تعریف می کردند. آیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوه های گوناگون است که همه جنبهٔ نمادی دارند و نشانهٔ برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند، این میوه ها که اغلب دانه های زیادی دارند، نوعی جادوی سرایتی محسوب می شوند که انسان ها با توسل به برکت خیزی و پردانه بودن آنها، خودشان را نیز مانند آنها برکت آور می کنند و نیروی باروی را در خویش افزایش می دهند و همچنین انار و هندوانه با رنگ سرخشان نمایندگانی از خورشید در شب به شمار می روند. در این شب هم مثل جشن تیرگان ، فال گرفتن از کتاب حافظ  مرسوم است. حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روی پوکی و یا پُری آن، آینده گویی می کنند.

در ادامه به برخی از آداب و رسوم های شب یلدا در شهرهای مختلف ایران خواهیم پرداخت.

استان آذربایجان (شرقی و غربی)

در خطهٔ شمال و آذربایجان رسم بر این است که در این شب خوانچه های تزیین شده به خانهٔ تازه عروس یا نامزد خانواده بفرستند. مردم آذربایجان در سینی خود هندوانه ها را تزئین می کنند و شال های قرمزی را اطرافش می گذارند. درحالی که مردم شمال یک ماهی بزرگ را تزئین می کنند و به خانهٔ عروس می برند.

استان مازندران

دو روز مانده به شب چله، در نقاط مختلف مازندران مردم به تهیه مقدمات این شب می پردازند و بعد از غروب آفتاب، آن شب را جمع شده و دور کرسی می نشینند و سالمندان حاضر در مجلس به تعریف از سردی زمستان و دوره های یخبندان گذشته، داستان ها و افسانه های می پردازند.

آنها بعد از صرف شام و چای، روی کرسی، سفره ای پهن می کنند که در آن سفره، خوراکی هایی از قبیل: پرتقال، نخود برشته، کشمش، بادام شیرین، نارنگی، سیب، لیموترش، خربزه و هندوانه که شاه میوه این مجلس است، به اضافه انواع تنقلات و شیرینی های محلی وجود دارد.

افراد خانواده ها به شوخی، بذله گویی و گفت و شنود و تفال به دیوان حافظ می پردازند. در پایان جشن، هر نفر با چشم های بسته تعدادی گردو برداشته و هنگام خواب زیر تشک خود گذاشته و صبح گردوها را می شکند اگر مغز آن سفید و خوب بود، نیت اش برآورده می شود.

همچنین در این شب برای دخترانی که نامزد دارند، از طرف داماد « خرجی » می فرستند. داماد در این خوانچه، تمام چیزهایی که برای شب چله لازم است به اضافه ی ماهی و مرغ قرار می دهد و بعد از غروب آفتاب به خانه ی همسر آینده خود می فرستد.

مردم مازندران معتقدند که اگر در این شب ننه سرما گریه کند، هوا بارانی و اگر پنبه های توی لحاف را بریزد بیرون برف و اگر گردنبند خود را پاره کند تگرگ می بارد.

استان قزوین

مردم استان قزوین نیز همچون دیگر هموطنان ایرانی، این آیین كهن را با رفتن به خانه بزرگ ترها می گذرانند. به عقیده بزرگ ترها آوردن میوه های مختلف خشك و تر و میوه های سرخ فام كه به "شب چره" معروف است، همراه با خوراكی های دیگر شگون داشته و زمستان پر بركتی را نوید می دهد. در بعضی مواقع كه مادر بزرگ ها در آوردن تنقلات تاخیر می كنند كوچكترها شعر "هر كه نیارد شب چره - انبارش موش بچره" سر می دهند، كه مادربزرگ در آوردن "شب چره" تعجیل می كند.

دراین شب اغلب مردم قزوین با خوردن سبزی پلو با ماهی دودی و سپس هندوانه، انار، انواع تنقلات از جمله كشمش، گردو، تخمه، آجیل مشگل كشا و انجیر خشك، شب نشینی خود را به اولین صبح زمستانی گره می زنند. به عقیده مادر بزرگ های قزوینی اگر دراین شب ننه سرما گریه كند باران می بارد، اگر پنبه های لحاف بیرون بریزد برف می آید و اگر گردنبند مراوریدش پاره شود تگرگ می آید. یكی دیگر از آداب و رسوم "شب یلدا" فرستادن "خونچه چله" از سوی داماد به عنوان هدیه زمستانی برای عروس است. در این خونچه برای عروس پارچه، جواهر، كله قند و هفت نوع میوه مثل گلابی هندوانه، خربزه، سیب، به با تزئینات خاصی فرستاده می شود.

استان فارس

سفرهٔ مردم شیراز مثل سفرهٔ نوروز رنگین است. مرکبات و هندوانه برای سرد مزاج ها و خرما و رنگینک برای گرم مزاج ها موجود است. حافظ خوانی جزو جدانشدنی مراسم این شب برای شیرازی هاست. البته خواندن حافظ در این شب نه تنها در شیراز مرسوم است، بلکه رسم کلی چله نشینان شده است.

استان همدان

همدانی ها فالی می گیرند با نام فال سوزن. همه دور تا دور اتاق می نشینند و پیرزنی به طور پیاپی شعر می خواند. دختر بچه ای پس از اتمام هر شعر بر یک پارچه نبریده و آب ندیده سوزن می زند و مهمان ها بنا به ترتیبی که نشسته اند شعرهای پیرزن را فال خود می دانند. همچنین در مناطق دیگر همدان تنقلاتی که مناسب با آب و هوای آن منطقه است در این شب خورده می شود. درتویسرکان و ملایر، گردو و کشمش و مِیز نیز خورده می شود که از معمولترین خوراکی های موجود در ابن استان هاست.

استان خراسان

در شهرهای خراسان خواندن شاهنامهٔ فردوسی در این شب مرسوم است. یکی از آیین های ویژه شب یلدا در استان خراسان رضوی و خراسان جنوبی برگزاری مراسم «کف زدن» است. در این مراسم ریشه گیاهی به نام چوبک را که در این دیار به «بیخ» مشهور است، در آب خیسانده و پس از چند بار جوشاندن، در ظرف بزرگ سفالی به نام «تغار» می ریزند. مردان و جوانان فامیل با دسته ای از چوب های نازک درخت انار به نام «دسته گز» مایع مزبور را آنقدر هم می زنند تا به صورت کف درآید و این کار باید در محیط سرد صورت گیرد تا مایع مزبور کف کند. کف آماده شده با مخلوط کردن شیره شکر آماده خوردن شده و پس از تزیین با مغز گردو و پسته برای پذیرایی مهمانان برده می شود. در این میان گروهی از جوانان قبل از شیرین کردن کف ها با پرتاب آن به سوی همدیگر و مالیدن کف به سر و صورت یکدیگر شادی و نشاط را به جمع مهمانان می افزایند. بردن هدیه به خانه عروس با عنوان " شب چله ای " از دیگر مراسم شب یلدا در استان خراسان است. در این شب برای دخترانی که به تازگی نامزد شده اند، از سوی خانواده داماد، هدایایی فرستاده می شود و خانواده های عروس و داماد دور هم جمع می شوند.

استان تهران،شهرستان فیروزکوه

در انزهاى فیروزکوه به شب یلدا شال هشو مى گویند.در این شب مردم محل به خانهٔ همدیگر مى روند.صاحبخانه براى مهمان هاى خود از همه رقم میوه به خصوص قیسی؛ برگه؛ هستهٔ شیرین بوداده؛ گردو و انگور مى آورد.

انزها؛ یکى از نقاط خوش آب و هواى فیروزکوه است با زمستان های طولانى و پر برف. جوانان محل در این شب رسمى دارند به نام "شال انداختن" و به این ترتیب که یک دستمال نسبتاً بزرگ را چهار گره مى کنند و به سر طنابى گره مى زنند و بر بالاى بام خانه ها مى روند.

دستمال چهار گره را از بالاى بام به صحن خانه یا اطاق آویزان مى کنند و چند لگد به بام خانه مى زنند. صاحبخانه مقدارى آجیل، شیرینى در دستمال مى گذارد و دستمال را تکان مى دهد.

صاحب دستمال مى فهمد که توى دستمال چیزى ریخته اند. آن را بالا مى کشد و چیزهائى که در آن ریخته شده است در کیسه اى که همراه دارد مى ریزد و بعد مى رود بالاى بام خانهٔ دیگرى و به این ترتیب به همهٔ خانه هاى آبادى سر مى زند و شال مى اندازد.

مردم این نقطه شب هاى زمستان به خانه هاى همدیگر مى روند و تا پاسى از شب مى نشینند و قصه ها و سرگذشت هائى براى یکدیگر تعریف مى کنند و در اواسط شب نشینى شبچره مى آورند.

شبچره عبارت است از مرکبات از قبیل پرتقال، سیب، انار و گلابى و از خشکبار مانند برگه، گردو و فندق که صاحبخانه در بشقاب ها مى ریزد و در سینى بزرگى مى گذارد و براى مهمان ها مى آورد و همگى در حالى که زیر کرسى داغ براى یکدیگر صحبت مى کنند و با سرگذشت ها و افسانه هاى قدیمى مانند جنگ رستم با دیو سفید یا امیر ارسلان نامدار خودشان را مشغول مى کنند.

استان لرستان

مردم لرستان در شب چله، با گوسفند یا بوقلمونی که برای شب چله، پروار و چاق کرده اند غذا تهیه می کنند. افراد خانواده ها به همراه بزرگان خانواده ها دور هم جمع می شوند، به گرفتن فال و تعریف داستان و خاطره می پردازند.

آنها برای این شب مانند دیگر شهرهای ایران انواع تنقلات و میوه ها، خربزه و هندوانه تهیه می کنند.

در شب چله نیز نوجوانان و جوانان محله های مختلف در لرستان، به گروه های دو یا چهار نفری تقسیم شده و به پشت بام خانه ها می روند و از مسیر دودکش بخاری های خاموش خانه های قدیمی یا جلو پنجره ها، شال می فرستند و با خواندن ترانه های مخصوص این شب تقاضای آجیل و تنقلات می کنند و صاحب خانه نیز مقداری از مواد خوراکی آن شب را به پرشال می بندد و با تکان دادن شال اشاره می کند که بالا بکشند.

استان اردبیل

در اردبیل رسم است که مردم، چله بزرگ را قسم می دهند که زیاد سخت نگیرد و معمولاً گندم برشته (قورقا و هندوانه و سبزه و مغز گردو و نخودچی و کشمش می خورند.

استان گیلان

در گیلان هندوانه را حتماً فراهم می کنند و معتقدند که هر کس در شب چله هندوانه بخورد در تابستان احساس تشنگی نمی کند و در زمستان سرما را حس نخواهد کرد. «آوکونوس  یکی دیگر از خوردنی هایی است که در این منطقه در شب یلدا رواج دارد و به روش خاصی تهیه می شود. در فصل پاییز، ازگیل خام را در خمره می ریزند، خمره را پر از آب می کنند و کمی نمک هم به آن می افزایند و در خم را می بندند و در گوشه ای خارج از هوای گرم اتاق می گذارند. ازگیل سفت و خام، پس از مدتی پخته و آبدار و خوشمزه می شود.

آوکونوس در اغلب خانه های گیلان تا بهار آینده یافت می شود و هر وقت هوس کنند ازگیل تر و تازه و پخته و رسیده و خوشمزه را از خم بیرون می آورند و آن را با گلپر و نمک در سینه کش آفتاب می خورند.(آو= آب و کونوس = ازگیل). در گیلان در خانواده هایی که در همان سال پسرشان را داماد یا نامزد کرده اند رسم است که طبقی برای خانواده نوعروس می فرستند. در این طبق میوه ها و خوراکی ها و تنقلات ویژه شب چله به زیبایی در اطراف آراسته می شود و در وسط طبق هم یک ماهی بزرگ (معمولا ماهی سفید) تازه و خام همراه با تزیین سبزیجات قرار می گیرد که معتقدند باعث خیر و برکت و فراوانی روزی زوج جدید و همچنین سلامت و باروری نوعروس می گردد.

استان کرمان

در کرمان، در شب یلدا گاهى مردم تا صبح بیدار مى مانند و مى پندارند که در این شب قارون به شکل هیزم شکنى که پشته اى هیزم بر پشت دارد به خانه نیکوکاران مستمند مى رود و به آنها هیزم مى دهد و این هیزم ها تبدیل به شمش هاى طلا مى شوند.

در ایام قدیم برخى از مردم به چله مى نشستند و چهل روز مراسم چله نشینى انجام مى دادند به امید این که قارون به خانه آنها وارد شود و به آنها شمش زر بدهد. این رسم یادآور بابانوئل در مراسم کریسمس است و چنین مى نماید که یلداى ایرانى و کریسمس از یک مایه سرچشمه گرفته اند. از این گونه آئین هاى خاص در برگزارى یلدا فراوان مى توان شمرد.

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال به نقل از تبیان؛ «پرتوی از قرآن»، عنوان تفسیری است ناتمام از روحانی مبارز شیعی،‌ آیت الله طالقانی (۱۳ اسفند ۱۲۸۹ - ۱۹ شهریور ۱۳۵۸) که طی قریب به ۴۰ سال تالیف شده است. از ویژگی های برجسته تفسیر یادشده، تحلیل زبانی و تأملات ادبی است. مؤلف با این کار نکات تازه و لطیفی را کشف می کند که برای اهل ایمان آگاهی بخش و گاه هیجان انگیز است.
درباره چگونگی تالیف و نحوه انتشار تفسیر پرتوی باید گفت این تفسیر حاصل سلسله درس های تفسیری مرحوم طالقانی است که پیش از انقلاب (از سال ۱۳۲۷) در مسجد هدایت انجام  می شده و با بازداشت ایشان در خرداد ۱۳۴۲، این درس ها تعطیل شد اما آن مرحوم در دوران زندان، آنچه از تفسیر قرآن در ذهن داشته اند را نوشته اند که با انتقال این یادداشت ها به بیرون از زندان، جلد اول تفسیر پرتوی از قرآن در آبان ۱۳۴۲، منتشر شد. با آزادی ایشان از زندان در سال ۱۳۴۶، درس تفسیر در مسجد هدایت ادامه یافت. با محاصره منزل ایشان در طول ماه مبارک رمضان در سال ۱۳۵۰ و تبعید ایشان به زابل، دوباره درس تفسیر متوقف شد تا اینکه در اردیبهشت ۱۳۵۴، ایشان به تهران باز می گردند. با دستگیری مجدد ایشان، عملا این امکان از بین رفت و با توجه به یادداشت های ایشان که به یکی از شاگردانش سپرده بودند، مجموعه ای قریب به ۱۶۰ صفحه توسط شرکت سهامی انتشار به چاپ رسید. با آزادی ایشان از زندان، قسمت های چاپ شده خدمت ایشان ارائه می شود و آن مرحوم ضمن بازبینی، پیشنهاد می کنند که نام کتاب درس هایی از پرتوی از قرآن، باشد. با چاپ ۳۰۰ صفحه از این تفسیر، ایشان دار فانی را وداع می کنند. یادداشت های ایشان و مطالبی که در زندان القا فرموده بودند، به مرور به چاپ رسید.
اخیرا اما در سریال تاریخی "کیمیا"، ویراستاری کتاب "پرتوی از قرآن" به بازیگر نقش اصلی سریال سپرده شد در حالی ویراستار این تفسیر، شخص دیگری بوده است.
محمد قوچانی، روزنامه نگار، درباره این نسبت نادرست می نویسد: «کیمیا سریال بدی نیست . حتی می توان گفت خوب است در حد سنت پاورقی های عشقی تاریخی، گاف هایی مانند تیر چراغ های سیمانی در دهه پنجاه و ...هم در کشوری که شهرک سینمایی دهه پنجاه و شصت ندارد هم قابل چشم پوشی است اما وقتی خانم کیمیا ویراستار کتاب پرتوی از قرآن مرحوم آیت الله طالقانی می شود و از قول ناشر کتاب اعلام می شود مولف از کیمیا خانم خیلی تشکر کرده ، بیش از انکه به گاف فکر کنیم به این فکر می کنیم که چه قدر کتاب در سینمای ایران مهجور و دم دستی و باری به هرجهت است و در حد انتخاب ماشین و مانتو و آرایش برایش حساسیت وجود ندارد . پرتوی از قرآن را که دست خانم کیمیا داده اند ، آقای محمد مهدی جعفری ویرایش کرده اند و در ان زمان که مولف از ویراستار تشکر می کرده ، آن مرحوم(آیت الله طالقانی) رحلت کرده بودند ! به راستی نمی شد به مخاطب اهمیت داد و کتاب دیگری را برای ویراستاری به کیمیا سپرد؟ البته باز جای شکرش هست که تفسیر المیزان را به ایشان نسپرده اند».
هرچند از دکتر جعفری به عنوان سرویراستار و رئیس کمیتهٔ علمی نشر مجموعهٔ آثار آیت الله سید محمود طالقانی نام برده می شود اما در کارنامه علمی ایشان، تنها ویراستاری، تنظیم و انتشار جلدهای سوم تا ششم پرتوی از قرآن درج شده است.
وی همچنین، علاوه بر ویراستاری پرتوی از قرآن، به پیشنهاد آیت الله طالقانی، دست به کار ترجمه کتاب امام علی بن ابی طالب نوشته عبدالفتاح عبدالمقصود نیز گردید که به گفته علامه امینی در جلد سوم الغدیر، بهترین اثر درباره شخصیت امام نخست شیعیان به شمار می رود.

به گزارش آوای سیدجمال به نقل از تبیان؛ قبل از هر چیز لازم به ذکر است که علت نام گذاری روز نهم ربیع الاول به ایام تاج گذاری امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) به مناسبت به امامت رسیدن ایشان می باشد. در واقع بعد از شهادت امام حسن عسکری (علیه السلام) حضرت حجت بن الحسن عسکری (علیه السلام) زعامت و رهبری امت اسلامی را بر عهده گرفته اند و همین امر موجبات شادی و فرح مسلمانان را فراهم نموده است. شیعیان و محبان آن حضرت با برپایی مجلس سرور و شادی و محبت و ارادت خود را به آستان آن امام همام اعلام می دارند و با برپایی این مجالس وظیفه الهی و قرآنی خود را در قبال اهل بیت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله) به منصه ظهور می رسانند، کما اینکه خداوند متعال در این خصوص می فرماید: «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى؛[شوری آیه 23] بگو: «من هیچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى كنم جز دوست داشتن نزدیكانم [اهل بیتم ]».

مراسم جشن امامت، تنها برای امام زمان(علیه السلام)!

شاید این سوال به ذهن تبادر نماید با توجه به اهمیت بزرگداشت مقام امامت چرا موضوع به امامت رسیدن سایر ائمه تا این اندازه پررنگ نیست؟!

در جواب این پرسش می توان به چند نکته اشاره کرد:

 نکته اول اینکه در طول تاریخ شیعیان در محدودیت و انزوا به سر می برده اند و لذا با وجود شدیدترین محرومیت ها و مجازات ها فرصت توجه و اهتمام به این امور، بسیار سخت و غیر ممکن بوده است.

نکته دوم: بعد از برطرف شدن موانع و دستیابی شیعیان به آزادی و امنیت بیشتر شاهد اهتمام ایشان به این چنین مراسماتی بخصوص در ایام غدیر بوده ایم و چه بسا شیعیان مراسم بزرگداشت غدیر را به مراتب بیشتر و با شکوه تر برپا می نمایند.

نکته دیگری که اهمیت برپایی جشن ولایت  برای امام زمان (علیه السلام) را دو چندان می سازد این است که ایشان در قید حیات می باشند. به همین جهت بزرگداشت مقام امامت  ایشان علاوه بر ابراز ارادت توجه مسلمانان را  به وظایفی که در قبال ایشان دارند جلب می نماید.

نکته مهمتر اینکه انتظار عدل جهانی و حاکمیت ارزش های الهی چیزی ست که نه تنها موجبات شادی شیعیان، بلکه خواست و آرزوی تمام مسلمانان جهان و حتی سایر ادیان الهی بوده است، لذا بزرگداشت این روز می تواند تأثیر شگرفی در تقویت فرهنگ انتظار داشته باشد. خدای متعال در قرآن كریم می فرمایند: در تورات و زبور نوشته ایم كه صالحان، وارث زمین خواهند بود «و لَقَدْ كتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ».[انبیاءآیه 105] در تفسیر این آیه از امام باقر علیه السلام نقل شده است كه فرمود: این بندگان صالح همان یاران حضرت مهدی (علیه السلام)در آخرالزمانند.[1]

اولویت با جشن یا مراسم عزا و سوگواری!

با رجوع به منابع تاریخی شهادت امام حسن عسکری (علیه السلام)متفاوت نقل شده است، برای نمونه مسعودی در مروج الذهب تاریخ شهادت امام حسن عسکری (علیه االسلام) را هشتم ربیع الاول سال ۲۶۰ق.[2] و بن خلکان، در وفیات الاعیان، جمادى الاولى همان سال را بیان کرده اند.[3] با توجه  به تقارن ایام شهادت امام یازدهم و امامت حضرت مهدی (علیه السلام) این سوال در ذهن خطور می نماید که در این ایام اولویت با برپایی مراسم عزا و

 حزن می باشد، یا برپایی مجلس جشن و سرور. تحیر و سرگردانی زمانی دو چندان می شود که روایات اسلامی نیز توجه به هر دو مراسم را مورد توجه و تأکید قرار می دهند. در این خصوص از امام علی (علیه السلام) این چنین روایت شده است:

«قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى اطَّلَعَ إِلَى الْأَرْضِ فَاخْتَارَنَا وَ اخْتَارَ لَنَا شِیعَةً یَنْصُرُونَنَا وَ یَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ یَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ یَبْذُلُونَ أَمْوَالَهُمْ وَ أَنْفُسَهُمْ فِینَا أُولَئِکَ مِنَّا وَ إِلَیْنَا.[4]مولا امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: خداوند تبارک و تعالی مخلوقات زمین را مورد توجه و دقت قرار داد، سپس ما (اهل بیت) را اختیار فرمود و برای ما شیعیان را اختیار فرمود. شیعیانمان ما را یاری می کنند و در فرح و شادی ما اظهار خوشحالی می کنند و برای حزن ما اظهار حزن و اندوه می کنند. و آنها اموال و نفس های خودشان را برای ما بذل و بخشش می نمایند. آنها از ما و به سوی ما هستند».

با توجه به اهمیت هر دو واقعه یقیناً نمی توان یکی را ترک و دیگری را امتثال  نمود به همین جهت شیعیان با برپایی مراسم سوگواری در روز هشتم ربیع الاول مقام شهادت امام حسن عسکری  علیه السلام) را گرامی داشته و ظلم نابخشودنی که به آن حضرت روا شده بود را محکوم می نمایند و در روز بعد یعنی در روز نهم ربیع الاول مقام شامخ زعامت و رهبری حضرت ولی عصر (عجله الله تعالی فرجه الشریف) را جشن می گیرند.

تلاقی مرگ خلیفه دوم با روز آغاز امامت امام زمان(علیه السلام)!

هر چند بعضی افراد سعی دارند مجلس شادی و سرور نهم ربیع الاول را  مرتبط با مرگ خلیفه دوم  معرفی نمایند ولی باید به یاد داشت که منابع معتبر اهل سنت و حتی شیعی مرگ او را در این تاریخ ذکر نکرده اند و لذا شایسته نیست که با مرتبط کردن این شادی با مرگ خلیفه دوم زمینه های اختلاف و درگیری و حتی تکفیر شیعیان را توسط گروه های افراطی فراهم نمود.

تاریخ قتل خلیفه دوم نزد بزرگان شیعه

علاوه بر اجماع تاریخ نویسان بر وقوع قتل خلیفه دوم در ماه ذی الحجه، بسیاری از بزرگان و علمای شیعه نیز اذعان به قتل او در ایام ذی الحجه داشته اند برای نمونه چند مورد اشاره می کنیم

1-شیخ مفید (قدس سره)

فقیه و عالم عالی قدرف شیخ مفید (متوفی 413ه.ق) که شأن و منزلت خاصی نزد شیعیان دارد در کتاب «مسار الشیعه» در بیان وقایع و اعمال ماهذی الحجه مینویسد: «در روز بیست و ششم ذی الحجه سال 23 هجری عمر بن خطاب مجروح شد و در بیست و هفتم همان ماه در گذشت».[5]

2-ابن ادریس حلی (قدس سره)

فقیه با درایت و شجاع قرن ششم هجری، ابن ادریس حلی (م578ه.ق) در کتاب «سرائر» به شدت احتمال کشته شدن خلیفه دوم را در روز نهم ربیع  رد نموده و می نویسد: «عمر بن خطاب در روز بیست و ششم ذی الحجه سال 23 هجری مجروح گردید و در بیست و نهم همان ماه در گذشت...»[6]

3-علامه حلی (قدس سره)

احیاگر مذهب تشیع، جامع معقول و منقول، علامه حلی نیز در تمامی کتابهای خویش 26 ذی الحجه را به  عنوان روز مجروح شدن خلیفه دوم شناسانده و بخصوص در کتاب «عدده القویه» به صورت مفصل تری به توضیح واقعه در این روز می پردازد.[7] قطعی بودن قتل خلیفه دوم در ماه ذی الحجه به گونه ای بوده است که بسیاری از بزرگان همچون شیخ بهایی با وجود معاصر بودن با دوران صفویه که اوج فعالیتهای تبلیغاتی در جهت ترویج تشیع بوده است با صراحت 26 ذی الحجه را به عنوان تاریخ قتل خلیفه دوم معرفی نموده است.[8]

سخن آخر

با توجه به تأثیر و نقشی که امامان معصوم (علیهم السلام) بخصوص حضرت ولی عصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) در هدایت و تربیت جامعه اسلامی بر عهده دارند سزاوار است، با بزرگداشت ایام ولادت و امامت ایشان، جایگاه حضرات معصومین(علیهم السلام) را در جامعه اسلامی گرامی داشته و با این رویکرد مناسب زمینه های ترویج آموزه های دینی و تربیت اسلامی را فراهم نمایند.

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال به نقل از خبرگزاری فارس از قروه، این روزها اگر گذرتان به بلوار امام خمینی قروه بیفتد، چند متری پایین از میدان اتحاد، چشمتان به دیواری می‌خورد که نه چندان شکیل است و نه معماری آنچنانی دارد، دیواری کوتاه و آجری که قسمت انتهایی‌اش، فاصله بین انسان‌ها را از میان برداشته است.

دیوار ممکن است از هر جنسی باشد، از آجر و سیمان و یا از خشت و سنگ، گاهی هم نقاشی‌های روی دیوار معرف آن چیزی است که در پشت دیوار است، مثل نقاشی‌های کودکانه روی دیوار یک مهد کودک...

دیوار ممکن است کج باشد یا راست، ممکن است بلند باشد یا کوتاه، اما هرچه باشد حفاظی است که می‌تواند، خانه‌ای را از خانه دیگر جدا کند و حریم را معنی دهد.

هر کس می‌تواند در خیال خود دیواری داشته باشد، یکی از تنهایی به دور خود دیوار بکشد، آن دیگری دیواری کوتاه‌تر از دیواری خود را نبیند و یا دیگری دیواری بلندی برای حاشا کردن بسازد.

و حالا دیواری که دانه‌دانه آجرهای آن، شرمنده دستان سخاوتمند شهروندان قروه‌ای شده است، به خود می‌بالد که نگاه تمامی رهگذران، بر آن دوخته شده است.

امسال که زمستان، نیمی از آخرین روزهای پاییز هزار رنگ را به اختیار گرفته است، دستان سرمازده کودکی که صبح با «هاکردن» انگشتان کوچکش روانه مدرسه بود، یا آن مردی که دور میدان با لباس رنگ و رو رفته به انتظار می‌ایستد تا شاید کسی از آنجا رد بشود و کارگر بخواهد، یا آن مادری که خسته از کار روزانه از پرستاری کودکان مردم بر می‌گردد، یا ... می‌توانند در پناه این دیوار کوتاه، گرم شوند و به زمستان لبخند بزنند، لبخندی که با دستان جمعی خیر به آنان اهدا می‌شود.

این دیوار هر روز پر از لباس و کفش و دیگر وسایل می‌شود و هر شب این لباس‌ها را نیازمندان بر می‌دارند، آنان که نیاز ندارند می‌بخشند و آنان که دلخوش به خیرخواهی هستند، نیاز خود را از پس این دیوار برطرف می‌کنند و اینچنین است که دیوار واسطه خوبی‌ها می‌شود تا دیگر دستان هیچ کودکی یخ نبندد.

الماسی از شهروندانی است که در راه‌اندازی این دیوار سهیم بوده است، وی می‌گوید: دیوار مهربانی جنسش با همه دیوارها فرق دارد، این دیوار از جنس لطافت است و اثری از سختی و سنگی بودن در آن احساس نمی‌شود.

زرین هم می‌گوید: دیوار همیشه ما را به یاد فاصله می‌اندازد اما این دیوار فاصله را برداشته است.

ایده اولیه این دیوار از یکی از شبکه‌های اجتماعی شکل می‌گیرد و چند روز پس از طرح این ایده، جوانان این گروه دست به کار می‌شوند و دیوار را شاید بتوان گفت، فتح می‌کنند، چون فتح فقط مختص قله‌های کوهستانی نیست، گاهی فتح قله‌های انسانی بسیار دشوارتر است.

و گروه خرسند از این که گامی برای توسعه فرهنگ مهربانی برداشته‌اند، حالا یک دغدغه داشتند و آن هم گسترش دیوارهای مهربانی در سطح شهر بود.

با این امید، گروه از پای ننشست و راهی را برای توسعه عملی مهربانی آغاز کرد.

گامی که از کنار یک دیوار آغاز شده بود تا تمام وسعت شهر برداشته شد و در آستانه شب یلدا، طولانی‌ترین شب در کنار هم‌بودن خانواده‌ها، جرقه دیگری از جنس مهربانی در ذهن اعضای گروه زده شد.

این بار می‌خواستند تا همه در شادی شب یلدا سهیم باشند و به همین خاطر، شماره حسابی اعلام شد و هرکس از هر آنچه در توان داشت برای برگزاری یلدایی به یاد ماندنی و بازهم از جنس مهربانی آغاز شد.

2 میلیون تومان پول جمع‌آوری شد و یک تن سیب‌زمینی هم کشاورزان خیر که عضو گروه بودند، اهدا کردند.

اعضای گروه دست به کار شدند و از بازار میوه و مرغ تهیه کردند، بسته‌های مهربانی شب یلدا آماده شد که مضمون آن این بود:

 شب یلدا زراه آمد دوباره

بگیر ای دوست از غم‌ها کناره

شب شادی و شور و مهربانی است

زمان همدلی و هم‌زبانی است...

هدیه شب یلدا، بین 150 خانواده نیازمند قروه‌ای توزیع شد، تا آنها هم در کنار خانواده خود شبی سرشار مهربانی و در کنار هم‌بودن را تجربه کنند.

سهم ما از مهربانی یک دیوار و یا چند بسته مهربانی نیست، هرکس به وسعت قلب مهربانش می‌تواند دست هم نوع خود را بگیرد و راهی برای فردایی بگشاید که در آن فاصله‌ای بین من و تو نباشد، امروز به یاری نیازمندی می‌شتابیم که تنها یک دعای او، ساکنان هر هفت آسمان را به تمجید خالقی وا می‌دارد که انسان را جانشینی شایسته برای خود در زمین برگزید.

--------------------------

گزارش از کلثوم مومنی

--------------------------

انتهای پیام/79009

به گزارش آوای سیدجمال به نقل از خبرگزاری فارس، بامداد روز یکشنبه برخی از منابع خبری در عراق از شلیک یک فروند راکت به سمت شهر مقدس سامرا خبر دادند.

گفته می‌شود که این راکت در مناطق نزدیک به حرم فرود آمده، آسیبی به اماکن مقدس وارد نشده است.

خبرنگار شبکه المسیره یمن هم با تائید این خبر، نوشته است که در این حمله راکتی سه نفر زخمی شده‌اند.

با این حال مقامات و رسانه‌های اصلی عراقی تاکنون این خبر را تائید نکرده‌اند.

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال، به نقل از ناغع در مشرق، دکتر محمد صادق کوشکی در یادداشتی خطاب به سید حسن خمینی نوشت:

1- برادر سیدحسن خمینی! سالهاست که مسئولیت مؤسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام(ره) را بر عهده دارید و تاکنون در قبال این مسئولیت و میلیاردها تومان اموالی که از بودجه کشور به این موسسه اختصاص یافته و هزینه شده، گزارشی به مردم ارائه نکرده اید و از آنجا که دانستن را حق مردم می دانید و بر پاسخگویی مسئولان به مردم و افکار عمومی و نقش مطبوعات و رسانه ها در پرسش از مدیران کشور اصرار دارید، مناسب است که جهت تنویر افکار عمومی به چند سوال آسان، پاسخ هایی درخور بدهید. پاسخ هایی که ثابت می کند چقدر به شعار دانستن حق مردم است و ضرورت پاسخگو بودن مسئولان پایبندید.

2- چند سال پیش، موسسه تنظیم و نشر اقدام به چاپ دیوان اشعار امام به صورت طلاکوب و با هزینه هر جلد 150 دلار (در شمارگان 3 هزار جلد) نمود! آیا از این اقدام خبر دارید و آن را تأیید می کنید؟ اگر از این اقدام بی خبر بوده یا هستید پس چگونه خود را مسئول این مجموعه می دانید؟ و اگر در جریان این امر بوده و با آن موافقت کرده اید پس چرا گزارشی از این اقدام به مردم (که هزینه فوق از جیب آنان صورت گرفته است) نداده اید؟

3- هزینه هایی که موسسه تحت امر شما برای فیلم «فرزند صبح» انجام داده چقدر است؟ سرنوشت این فیلم به کجا انجامید؟ آیا بودجه ای که از جیب فقرا، ایتام، زنان بی سرپرست و نیازمندان کشور درآمده و در اختیار شما و موسسه تنظیم و نشر قرار گرفته باید برای ساخت فیلمی هزینه شود که فارغ از کیفیت نازل هنری و عدم تعهد به آبرو و اعتبار حضرت امام(ره)، امکان نمایش عمومی هم پیدا نکند؟ اگر قرار بود بودجه این فیلم از جیب خودتان تأمین شود باز هم چنین هزینه ای صورت می گرفت؟

4- چرا فردی مانند (غ.ر) که در وبلاگ شخصی اش انواع اهانت ها و اتهامات را به صراحت به ساحت قدسی حضرت امام(ره) نسبت داده در پژوهشکده تحت امر شما به تدریس مشغول است؟ آیا قرار است چنین فردی در پژوهشکده امام خمینی(ره) به بازنشر افکار و اندیشه های ایشان بپردازد؟

5- تاکنون فرصت داشته اید صحیفه امام را کاملاً و خط به خط مطالعه کنید؟ سخنرانی ها و مکتوبات به جامانده از یادگار حضرت امام (مرحوم حاج احمد خمینی) را چطور؟ آیا سخنان و مواضع خودتان را هم جهت با مواضع حضرت امام(ره) و یادگار ایشان می دانید؟ اگر دانشجو یا طلبه ای از شما در خصوص دلیل تفاوت های فاحش فکری میان شما و این دو بزرگوار پرسش کند، چه پاسخ خواهید داد؟ آیا شما هم مانند حضرت روح الله و فرزند گرامی اش به استکبار ستیزی، دشمن راهبردی با آمریکا و نظام سلطه، نفی اشرافی گری و ترجیح دادن یک موی کوخ نشینان به همه دنیای کاخ نشینان اعتقاد دارید؟ اگر پاسخ مثبت است پس چرا چنین مواضعی از شما دیده و شنیده نشده است و اگر به این موارد معتقد نیستید چرا بر استفاده از نام و اعتبار «خمینی» اصرار دارید؟ آیا قبول ندارید که نام و اعتبار «خمینی» باید در مسیر نشر افکار «خمینی» هزینه شود؟

6- احتمالاً می دانید که اطرافیان مرحوم منتظری چه کینه ای از یادگار امام (سید احمد خمینی) داشتند و حتی در جزوات و مکتوبات غیرقانونی خود ایشان را به جعل دست خط امام متهم کردند! تاکنون موضعی از شما و موسسه در این خصوص ندیده و نشنیده ایم! اگر مردم مایل باشند نظر شما در خصوص ماجرای عزل قائم مقام رهبری را بشنوند به کجا باید رجوع کنند؟

7- این روزها برخی از "ابراهیم یزدی" به عنوان مشاور حضرت امام در پاریس یاد کرده اند! راستی نظر شما و موسسه در این خصوص چیست؟ مگر نه اینکه موسسه تحت امر شما مرجع رسمی تأیید یا تکذیب چنین ادعاهایی است؟

8- شاید یادتان باشد حضرت امام در جریان اهانت جبهه ملی به حکم قصاص چه موضعی اتخاذ کردند! آیا شما در برابر توهین یکی از اعضای جبهه ملی به حکم قصاص در روزنامه آسمان (در سال جاری) واکنشی نشان دادید؟ آیا ممکن است نظرتان را در این خصوص (جهت اطلاع افکار عمومی) بیان فرمایید.

9- البته سوالات فراوان است ولی شما تاکنون در برابر خبرنگاران و افکار عمومی دانشگاهیان و حوزویان قرار نگرفته و پاسخگو نبوده اید! لذا ناچار به طرح مطبوعاتی چند سوال فوق شدیم و البته واکنش شما به این سوالات، گویای پایبندی شما به شعار "دانستن حق مردم است!" خواهد بود.

انتهای پیام/ن

به گزارش آوای سیدجمال، به نقل از نافع ،این آیین به رسم هر ساله و براساس زمانبندی با حضور خانواده معزز شهدا برگزار شده و یاد و خاطره شهدای این فصل به ویژه سرداران شهید "حبیب ا... مظاهری"، "علیرضا حاجی بابایی"، "اسماعیل شکری‌موحد" و " حمیدرضا دهقانی" و سردار سرلشکر همدانی و شهدای مدافع حرم گرامی داشته شد.

سردار مهدی فرجی در این آیین با بیان اینکه علاقه ویژه ای به مریانج دارد گفت: خود را به نوعی مریانجی می دانم چون افتخار خدمتگزاری به اولین شهید تا آخرین شهید این شهر را داشته ام و امروز نیز بیشترین مراجعه کننده در استان برای حضور در جبهه مقاومت سوریه مربوط به شهر مریانج است.

وی افزود: مریانج مفتخر به داشتن شهدای بزرگی چون سردار حبیب ا... مظاهری است که جایگاهش به اندازه ای بالا است که فردی مانند سردار همدانی باید درباره وی صحبت کند.

فرمانده تیپ 32 انصارالحسین(ع) همدان با اشاره به نقش بارز شهید همدانی در مدیریت جبهه مقاومت سوریه خاطرنشان کرد: سردار شهید همدانی هیچ گاه، کارهایش را به نام خودش تمام نکرده و به نام دیگران انجام می داد.

سردار فرجی با بیتن اینکه سردار همدانی با تشکیل بسیج مردمی در سوریه و کارهای ابتکاری توانست در برابر گروه های تکفیری بایستد، اظهار کرد: روز نخستی که مأموریت سوریه به سردار همدانی ابلاغ شد؛ تنها50 تا 60 نیرو به ایشان ملحق شدند، اما 3 سال و نیم بعد و تا زمان شهادتش، بیش از 120 هزار نیرو در قالب گردان های "حیدریون"، "فاطمیون"، "زینبیون" و دفاع وطنی" تربیت کرده بود که بخشی از آن ها تا پیش از این اسلحه به دست در برابر دولت سوریه ایستاده بودند.

وی با بیان خاطراتی از این شهید بزرگوار ادامه داد: سردار همدانی می گفت: " روزی که مأموریت سوریه به من ابلاغ شد برخی از دوستان و همردیفان به من گفتند که سرنوشت سریه و بشار اسد مشخص است و احتمال پیروزی ضعیف بوده و آبرویت را باید در این نبرد بگذاری و توصیه به نرفتن می کردند و ابتدا کار بسیار سخت بود چون ارتش سوریه حمایت نمی کرد و برخی ها نیز در داخل ایران می گفتند که چه لزومی برای کمک به سوریه وجود دارد و اوضاع مناسب نبود".

فرجی اضافه کرد: یکی از ویژگی های بارز شهید همدانی این بود که با وجود حجم بالای کار برای رسیدگی به خانواده شهدا سفارش می کرد.

وی با رد برخی شایعات درباره مدافعان حرم نیز گفت: متأسفانه امروز در برخی دانشگاه ها برخی می گویند که این افراد، پول و دلار گرفته اند، اما آیا کسی حاضر می شود جان خود را برای پول به خطر بیاندازد؟

فرجی افزود: امروز نسل جوانی که اعتماد نمی کردیم کار به دستشان بسپاریم؛ نظام جمهوری اسلامی را در سوریه سربلند کرده و غریبانه و مظلومانه جنگیدند.

وی اعلام کرد: این نسل جدید و جوانانی که به مجموعه بسیج و سپاه پیوسته اند؛ چیزی کم از نسل دفاع مقدس نداشته و گاه از نظر مهارت و آموزش قویتر هستند.

فرجی بیان کرد: یک پک غذایی نیروهای داعش که در مک دونالد بسته بندی می شود 45 تا 60 دلار است، اما هزینه بسته غذایی رزمندگان ما حتی به یک دلار نیز نمی رسد.

وی با بیان دلایل کمک به جبهه مقاومت سوریه گفت: امروز 70 کشور جهان به داعش کمک می کنند و ما نیز وظیفه داریم؛ این ملت رنجدیده حتی با کمک های کم مالی یاری دهیم.

 فرمانده تیپ 32 انصارالحسین(ع) همدان تصریح کرد: از طرف دیگر، سوریه در سخت ترین شرایط جنگ تحمیلی مانند کربلای 5 که حتی یک آرپی جی نداشتیم به ما کمک کرد و حافظ اسد برای ما دو فروند هواپیما مهمات و آرپی جی فرستاد.

فرجی خاطرنشان کرد: علاوه بر این،  کمک به سوریه، کمک به خودمان است تا دشمن تا مرزهای جمهوری اسلامی پیش نیاید.

وی درباره شهدای مدافع حرم نیز گفت: این شهدا نه از روی احساسات و اجبار که داوطلبانه و با آگاهی و شناخت و اصرار فراوان راهی جبهه مقاومت سوریه شدند و اینکه برخی می گویند مدافعان حرم برای اعزام به سوریه، پول گرفته اند، تصوری غلط و جفا در حق شهدا است.

فرجی اضافه کرد: این شهدا برای دفاع از حرم اهل بیت نه حفظ تاج و تخت بشار اسد رفته و همگی عاشق خانواده خود بودند، اما عشقی بالاتر، آن ها را به سمت جاودانی شدن سوق داد.

وی گفت: شهید مجتبی کرمی، شهید مدافع حرم بود که نمره تیراندازی اش بالای 95 بوده و داوطلبانه راهی سوریه شد و این شهید مانند 4 شهید دیگر مدافع حرم کشور، یک دختر 3 ساله به نام ریحانه دارد و آخرین لحظات پیش از اعزام با او صحبت کرد.

فرجی بیان کرد: شهید مجید صانعی‌موفق نیز یک بسیجی غیر موظف بود که برای اعزام، بسیار پیگیری کرد و فرزند کوچکی به نام محمد طه دارد و هر بار از ما سراغ پدر را می گیرد.

وی اظهار کرد: شهید محسن فانوسی نیز 13 سال در کردستان خدمت کرده و سابقه مبارزه با پژاک و پ.ک.ک را داشت، اما احساس مسئولیت کرد که باید مدافع حرم شود.

فرجی گفت: این شهید بزرگوار، متخصص تخریب بود و تله های انفجاری داعش را بر ضد خودشان بکار می گرفت و او نیز دو فرزند 7 و یک و نیم ساله دارد، اما از داوطلبانه از زندگی دل کند و رفت.

وی بیان کرد: ما شرایط بسیار سختی را برای داوطلبان قرار داده و فرزندان و برادران شهدا و تک فرزندان را اعزام نمی کنیم، اما شهید سید میلاد مصطفوی که مادر خود را از دست داده بود با اصرار، پدرش را آورده و از ما رضایت گرفت.

فرجی اعلام کرد: این شهید بزرگوار در وصیت نامه خود آورده که من هزینه انتقال 10 رزمنده برای سوریه را تقبل می کنم و اگر شهید شدم نیز بنیاد شهید هر چه می خواهد به خانواده ما بدهد را به سایر خانواده هایی که مشکل دارند بدهد.

وی ادامه داد: این شهید می گفت ما به دلیل حادثه حرم عسگرین(ع) نمی توانیم سر بلند کنیم و نباید بگذاریم خدای نکرده اتفاق مشابه برای حرم حضرت زینب(س) تکرار شود.

انتهای پیا/ن

به گزارش آوای سیدجمال به نقل از خبرگزاری فارس، در پی انتشار شایعاتی در خصوص ثبت نام حجت الاسلام و المسلمین سید مجتبی خامنه ای در انتخابات مجلس خبرگان، با پیگیری های انجام شده مشخص گردید که وی هیچ گونه تصمیمی برای ثبت نام در این انتخابات ندارد.

انتهای پیام/ن